شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٧٤ - ذو القرنين (كهف٨٣/ )
و مىدانيم كه معمولا دوران باردارى ٩ ماه مىباشد بنابراين بقيّه كه ٢١ ماه است مدت معمولى شير دادن خواهد بود.و از آنجا كه در آيۀ سوره احقاف نيز مسئله به صورت الزام و وجوب نيامده،مادران حق دارند با در نظر گرفتن سلامت نوزاد،مدت شيرخوارگى را از مدت ٢١ ماه نيز كمتر كنند.
٣.هزينه زندگى مادر از نظر غذا و لباس حتى در صورتى كه طلاق بگيرد در دوران شير دادن،برعهده پدر نوزاد است،تا مادر با خاطرى آسوده بتواند فرزند را شير دهد.
٤.هيچيك از پدر و مادر نبايد سرنوشت كودك خود را مالالمصالحۀ اختلافات خويش قرار دهند و بدينوسيله ضربههاى جبرانناپذيرى به روح و روان نوزادان وارد سازند.
مردان بايد مواظب باشند حق«حضانت»و نگاهدارى مادران را،با گرفتن كودكان در دوران شيرخوارگى از آنها پاىمال نكنند،و مادران هم كه اين حق به آنها داده شده از آن سوءاستفاده كنند و به بهانههاى مختلف و موهوم از شير دادن خوددارى كرده و يا مرد را از ديدار فرزندش محروم سازند.
٥.بعد از مرگ پدر،بايد ورثۀ عهدهدار اين وظيفه باشند و احتياجات مادر را در دورانى كه به كودك شير مىدهد تأمين كنند.
٦.اختيار از شير بازگرفتن كودك به،پدر و مادر واگذار شده است،گرچه در جملههاى سابق ميزانى براى شير دادن كودك تعيين شده،ولى پدر و مادر با توجه به وضع جسمى كودك و صلاحديد و توافق يكديگر مىتوانند طفل را در هر موقع مناسب،از شير بازگيرند .
٧.هرگز نمىتوان از حق شير دادن و حضانت مادر جلوگيرى كرد،مگر اين كه،خود امتناع ورزد و يا راستى مانعى براى او پيش آيد،در اين صورت مىفرمايد:
«مىتوانيد نگاهدارى و شير دادن كودك را به دايه مناسبى واگذار كنيد و يا تنها قسمتى از شير دادن را به عهده او بگذاريد تا كمك براى مادر باشد».(ج ١٣٢/٢ تا ١٣٥.)
مُرْضِعَة:(حج٢/.)[*]
مىدانيم معمولا در ادبيات عرب از زنى كه كودك خود را شير مىدهد تعبير به«مرضع»
*)يَوْمَ تَرَوْنَهٰا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمّٰا أَرْضَعَتْ...حج٢/.