شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٨٨ - مُذعِنين (نور٤٩/ )
عرض كرد:فالمقسّمات امرا،فرمود:منظور فرشتگان است.
اين احتمال نيز داده شده كه اين چهار وصف همگى اوصاف بادها باشد،بادهايى كه ابرها را توليد مىكند و بادهايى كه آنها را بر دوش خود حمل مىكند،و بادهايى كه آنها را به هر سو مىراند و بادهايى كه دانههاى باران را به هر طرف مىپاشد[١].
با توجه به اين كه تعبيرات اين آيات جامع و كلى است مىتواند همۀ اين معانى را در خود جاى دهد ولى عمده همان تفسير اول است.(ج ٣٠٦/٢٢ تا ٣٠٨.)
ذعن
مُذعِنين:(نور٤٩/.)[*]
جمع«مذعن»اسم فاعل به معنى« اقراركننده و فرمان برنده»است.
آيۀ مورد بحث درباره مذمت از گروه منافقان است كه دم از ايمان مىزنند و ايمان در دل آنها پرتوافكن نيست آنها مىگويند:به خدا و پيامبر ايمان داريم و اطاعت مىكنيم،ولى بعد از اين ادعا گروهى از آنها رويگردان مىشوند.
اين چگونه ايمانى است كه از زبانشان فراتر نمىروند و پرتوش در اعمالشان ظاهر نمىگردد،هنگامى كه از آنها دعوت مىشود كه بهسوى خدا و پيامبرش بيايند تا در ميان آنها داورى كند گروهى از آنها رويگردان مىشوند.
«اما اگر اين داورى به نفع آنها بوده باشد با نهايت تسليم بهسوى او(رسول خدا)مىآيند»(يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ)نور٤٩/.
در مقام قضاوت و داورى نيز عادلانهترين داوريها،داورى خدا و پيامبر و امام معصوم است و بعد از آنها داورى كسانى است كه راه آنها را مىپويند و شباهتى به آنان دارند.
ولى اين بشر خودخواه تن به اين داوريهاى عادلانه نمىدهد و اين قوانين عدالتگستر را نمىپسندد،دنبال قانون و حكومت و قضاوتى مىرود كه حرص و طمع و شهوت او را بيشتر اشباع كند،آنها كه حكم خدا و پيامبر(ص)را فقط در آنجا كه حافظ منافعشان است پذيرا هستند در حقيقت مشركانى مىباشند كه برده و بندۀ منافع خويشند،هرچند دم از ايمان بزنند و در
[١]تفسير فخر رازى،ج ١٩٥/٢٨.
[*]وَ إِنْ يَكُنْ لَهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوا إِلَيْهِ مُذْعِنِينَ.نور٤٩/.