شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٩٤ - صَرَّة (ذاريات٢٩/ )
در اين آيه اشاره به وضع بذل و بخششها و انفاقهاى رياكارانه شده است.
قرآن انفاق كردن كفار را به باد شديد و سوزان و يا فوقالعاده سرد و خشك كنندهاى تشبيه كرده كه به كشت و زرعى بوزد و آن را خشك كند،البته طبع باد و نسيم، احياكننده است،نسيم بهاران شكوفهها را نوازش مىدهد و غنچهها را باز مىكند و روح در كالبد درختان مىدمد و آنها را بارور مىسازد.انفاق نيز اگر از سرچشمه اخلاص و ايمان به وجود آيد بسيار مفيد و سودبخش است،هم مشكلات اجتماعى را حل مىكند و هم اثر اخلاقى عميقى در نهاد احسانكننده باقى مىگذارد.
امّا اگر باد و نسيم ملايم و احياكننده تبديل به طوفان مرگبار و سوزنده و يا فوقالعاده سرد گرديد به هر گل و گياهى كه بوزد آن را مىسوزاند و خشك مىكند.
افراد بىايمان و آلوده نيز چون انگيزه صحيحى در انفاق خود ندارند و روح خودنمايى و رياكارى همچون باد سوزان و خشك كنندهاى بر مزرعۀ انفاق آنها مىوزد و آن را بىاثر مىسازد،اين گونه انفاقها نه از نظر اجتماعى مشكلى را حل مىكند(چون غالبا در غير مورد مصرف مىشود)و نه نتيجۀ اخلاقى براى انفاقكننده خواهد داشت.(ج ٥٩/٣-٦٠.)
صَرَّة:(ذاريات٢٩/.)[*]
از مادّۀ«صر»(بر وزن شر)در اصل به معنى«بستن و به هم پيوستگى»است و به فرياد شديد و همچنين جمعيت متراكم(متشكل،منظم،و به هم گرهخورده )نيز گفته مىشود،چرا كه داراى شدت و به هم پيوستگى است،به بادهاى شديد و سرد«صرصر»مىگويند،چرا كه انسانها را به هم مىپيچد و«صرورة»به زن يا مردى مىگويند كه هنوز حج بهجانياورده و يا تصميم بر ازدواج ندارد،چرا كه يك نوع بستگى و امتناع در آنهاست و در آيۀ مورد بحث به همان معنى فرياد شديد است،آيه مىفرمايد:
«در اين هنگام همسرش(زن ابراهيم)جلو آمد در حالى كه(از خوشحالى و تعجب)فرياد مىكشيد و به صورت خود زد و گفت(آيا پسرى خواهم آورد در حالى كه)پيرزنى نازا هستم؟!» ذاريات٢٩/.(ج ٣٤٨/٢٢.)
[*]فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهٰا وَ قٰالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ.ذاريات٢٩/.