شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٥٣ - اَشياع (قمر٥١/ )
«راغب»در كتاب مفردات مىگويد:
«شيع»از«شياع»به معنى«انتشار و تقويت»است و شاع الخبر هنگامى گفته مىشود كه خبرى متعدد و قوى شود و شاع القوم هنگامى گفته مىشود كه جمعيتى منتشر و فراوان شوند و «شيعه»به كسانى مىگويند كه انسان بهوسيلۀ آنها قوى مىشود.
مرحوم«طبرسى»در مجمع البيان اصل آن را از«مشايعت»به معنى«متابعت»دانسته است و مىگويد:
شيعه به معنى«پيرو و تابع»است و شيعۀ على(ع)به پيروان او و آنهايى كه اعتقاد به امامتش دارند گفته مىشود و حديث معروف امّ سلمه از پيامبر(ص):شيعة علىّ هم الفائزون يوم القيامة.
« نجاتيابندگان در قيامت،پيروان على(ع)هستند»نيز اشاره به همين معنى مىكند.
و به هر حال چه اصل اين كلمه را از«شياع»به معنى«انتشار و تقويت»بدانيم،يا از «مشايعت»به معنى«متابعت»،دليل بر وجود يك نوع همبستگى فكرى و مكتبى در مفهوم شيعه و تشيع است.(ج ٤٩/٦،ج ٣٥/١١.)
اَشياع:(قمر٥١/.)[*]
جمع«شيعه»به معنى كسانى است كه از سوى فردى به هر طرف مىروند و امور مربوط به او را نشر و شياع مىدهند و او را تقويت مىكنند و اگر شيعه به معنى پيرو استعمال مىشود نيز از همين جهت است.
آيۀ مورد بحث،مجرمان و كفار را مخاطب ساخته و توجه آنها را به سرنوشت اقوام پيشين معطوف مىدارد و مىگويد:
«ما افرادى را در گذشته كه شبيه(همانند و پيرو)شما بودند هلاك و نابود كرديم،آيا كسى هست كه متذكر شود و پند گيرد» مسلما اقوام پيشين،پيرو مشركان مكه و مانند آنها نبودند،بلكه قضيه برعكس بود،اما از آنجا كه طرفداران يك نفر«شبيه»او هستند اين واژه در معنى«شبيه و مانند»نيز به كار مىرود.
اين را نيز نبايد ناديده گرفت كه اين گروه از كفار مكه از برنامههاى پيشينيان نيرو مىگرفتند و از خط مكتب آنها استفاده مىكردند و بههمينجهت بر اقوام پيشين اشياع(شيعهها)اطلاق
[*]وَ لَقَدْ أَهْلَكْنٰا أَشْيٰاعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ.قمر٥١/.