شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٥٦ - سُطِحَتْ (غاشيه٢٠/ )
از ميان آنها بيرون رو.(ج ١٨٧/٩.)
سَرِىّ:(مريم٢٤/.)[*]
به معنى«نهر كوچك و جوى آب»است و آنطور كه راغب در مفردات مىگويد«نهرى» است كه آبش روان و جارى است و وجه تسميۀ آن نيز شايد به جهت جريان داشتن و روان بودن باشد و گفتهاند بلكه از«سرو»كه به معنى«رفعت و بلندى»است بوده باشد:رجل سرو.و نيز گفتهاند واژۀ«سرىّ»در آيۀ مورد بحث به وجود حضرت عيسى و ويژگيهايى از رفعت و بزرگى او دلالت دارد[**](كه در تحت سرپرستى مادرى چون مريم عذرا،بوده است)،آيه مىفرمايد:
«ناگهان صدايى به گوشش رسيد كه از طرف پايين پا بلند است و آشكار مىگويد غمگين مباش درست بنگر پروردگارت از پايين پاى تو چشمۀ آب گوارايى را جارى ساخته است» مريم٢٤/.(ج ٤٢/١٣.)
س ط ح
سُطِحَتْ:(غاشيه٢٠/.)[***]
از مادّۀ«سطح»به معنى«گستردن و پهن كردن»است[سطح،يسطح،سطحا].
آيۀ مورد بحث اشاره به عظمت آفرينش الهى مىكند و پس از چگونگى آفرينش آسمانها و كوهها به زمين مىپردازد و مىگويد:
«آيا به زمين نگاه نمىكنند چگونه مسطح شده؟!»(وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ)غاشيه ٢٠/.
چگونه بارانهاى مداوم،كوهها را شسته و ذرات خاك را به وجود آورده،سپس در گودالها پهن كرده و زمينهاى صافى كه هم آمادۀ كشاورزى است و هم قابل هرگونه ساختمان،در اختيار انسان قرار داده است.
اگر براستى كره زمين تماما كوه و دره بود زندگى كردن برآن چقدر مشكل و طاقت فرسا
[*]فَنٰادٰاهٰا مِنْ تَحْتِهٰا أَلاّٰ تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا.مريم٢٤/.
[**] مفردات،راغب اصفهانى.
[***]وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ.غاشيه٢٠/.