شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٢٧ - روع (هود٧٤/ )
چراگاه مىرود به قوم و قبيله خود دروغ نمىگويد»اشاره به همين است و همچنين به ميل سرمهدان كه آهسته سرمه را با آن به چشم مىكشند،«مرود»(بر وزن منبر)گفته مىشود و سپس به هر كارى كه با مدارا و ملايمت طلب شود اطلاق شده است.(ج ٣٦٦/٩ و ٣٨٠،ج ٣٧٧/٢٦.)
روض
رَوْضَةَ:(روم١٥/.)[*]
به معنى محلى است كه آب و درخت فراوان دارد جمع آن«روضات»است كه در آيۀ ٢٢ سورۀ شورى آمده است(رَوْضٰاتِ الْجَنّٰاتِ)،لذا به باغهاى سبز و خرم«روضة»اطلاق مىشود و اگر مىبينيم اين كلمه در آيۀ مورد بحث به صورت نكره آمده است(فِي رَوْضَةٍ)،براى تعظيم و بزرگداشت آن است،يعنى مؤمنان صالح در بهترين و برترين باغهاى زيبا و سرورانگيز بهشت غرق نعمت خواهند بود.(ج ٣٧٩/١٦،ج ٤٠٤/٢٠.)
ر و ع
روع:(هود٧٤/.)[**]
بر وزن«نوع»به معنى«ترس و وحشت»است[راع،يروع،روعا]و نيز«روع»(بر وزن نوح)به معنى«روح يا بخشى از روح»است كه مركز نزول ترس و وحشت است[١].
آيۀ مورد بحث مىگويد:
«هنگامى كه ترس ابراهيم فرونشست و بشارت به او رسيد،با ما،دربارۀ قوم لوط مجادله مىكرد»هود٧٤/.
ابراهيم بزودى دريافت كه ميهمانهاى تازهوارد ،افراد خطرناك و مزاحمى نيستند،بلكه رسولان پروردگارند كه به گفته خودشان براى انجام مأموريتى بهسوى قوم لوط مىروند.
هنگامى كه وحشت ابراهيم از آنها زائل شد و از طرفى بشارت فرزند و جانشين برومندى به
[*]فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ.«امّا آنها كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند درباغى از بهشت شاد و مسرور خواهند بود»روم١٥/.
[**]فَلَمّٰا ذَهَبَ عَنْ إِبْرٰاهِيمَ الرَّوْعُ وَ جٰاءَتْهُ الْبُشْرىٰ يُجٰادِلُنٰا فِي قَوْمِ لُوطٍ.هود٧٤/.
[١] به قاموس اللغة مراجعه شود.