ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٦٥٧ - باب پنجاه و سوم در اثبات كرامات اولياء

محمّد بن المبارك الصورى گويد [كه‌] با ابراهيم ادهم بودم اندر راه بيت المقدّس وقت قيلوله اندر زير درختى انار فروآمديم و ركعتى چند نماز كرديم و آوازى شنيدم از آن درخت كه‌[١] يا با اسحق ما را كرامى كن و ازين بار من‌[٢] چيزى بخور ابراهيم سر در پيش افكند[٣] تا سه بار [چنين‌[٤]] بگفت پس اين درخت گفت يا محمّد شفاعت كن تا از بار من چيزى بخورد[٥]. گفتم يا ابا اسحق مى‌شنوى برخاست و دو نار بازكرد يكى بخورد و يكى بمن داد[٦] [بخوردم‌[٧]] و ترش بود و آن درختى‌[٨] كوتاه بود چون بازگشتم [و] آنجا فرا رسيديم [آن‌[٩]] درخت [نار[١٠]] بزرگ شده بود و نار وى شيرين و در [هر[١١]] سالى دو بار بر[١٢] آوردى و او را رمّان العابدين نام كردند عابدان در سايه‌[١٣] او شدندى.

جابر رحبى‌[١٤] گويد بيشتر اهل رحبه منكر بودند كرامات را[١٥]، روزى بر شيرى نشستم و در رحبه شدم و گفتم كجااند [ايشان‌] كه اولياء خدا را بدروغ‌[١٦] دارند پس از آن هيچيز نگفتند[١٧].

[١] - مب: شنيديم از زير درخت. متن عربى: فسمعت صوتا من اصل الرمان. از انار بن آوازى شنيدم.

[٢] - مب: از ما.

[٣] - اصل: بجنبانيد. خلاف متن عربى است.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: مرا گفت يا محمد شفيع من باش بدو تا از ما چيزى تناول كند.

[٦] - مب: يكى مرا داد و يكى بخورد.

[٧] - مب: ندارد.

[٨] - مب: و درخت.

[٩] - مب: ندارد.

[١٠] - مب: ندارد.

[١١] - مب: ندارد.

[١٢]- مب: بار.

[١٣] - مب: با سايه.

[١٤] - اصل: رجا. غلط است.

[١٥] - مب: كرامات را منكر بودندى.

[١٦] - مب: بدروغ‌زن.

[١٧] - مب: نيز منكر نشدند و برستم.