ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٦٩٧ - باب پنجاه و چهارم آنچه در خواب بدين قوم نمايند

زيان ندارد[١].

عبد اللّه‌[٢] رضى اللّه عنه گويد [كه‌] پيغامبر صلّى اللّه عليه [و سلّم‌[٣]] گفت هركه مرا بخواب بيند مرا ديده باشد كه شيطان خويشتن بر مثال مرا فرا كس نتواند نمود[٤] و معنى خبر آنست كه آن خواب صدق بود و تأويل وى‌[٥] حق بود.

[و بدان كه‌] خواب نوعيست از انواع كرامات و حقيقت‌[٦] خواب خاطرى بود كه بدل‌[٧] درآيد و احوالى كه صورت بندد اندر وهم‌[٨] و چون در خواب مستغرق نشود جمله حس، صورت بندد آدمى را بوقت بيدارى كه گوئى آن خواب بحقيقت ديده است‌[٩] و آن تصوّزى باشد و اوهامى كه در دل ايشان قرار گرفته باشد چون حسّ ازيشان زايل شود، آن وهم، مجرّد گردد از معلومات كه بحسّ و ضرورت بود، آن‌وقت آن حالت بر مرد قوى گردد و ظاهر شود چون بيدار شود آن حال كه تصوّر كردست آنرا، ضعيف نمايد باضافت با حال حسّ در مشاهدت و حصول علم‌

[١] - مب: خيو از دست چپ بيفكن و پناه بخداى عز و جل ده تا هيچ زيانش ندارد.

[٢] - مب: عبد اللّه بن عمر. متن عربى، نسخه بغداد: عبد اللّه. چاپ مصر، شرح زكريا:

عبد اللّه بن مسعود.

[٣] - مب: ندارد.

[٤] - مب: خويشتن را فرا نتواند نمودن بر مثال من. استاد امام گويد.

[٥] - مب: و تأويلش.

[٦] - مب: و تحقيق.

[٧] - مب: بر دل.

[٨]- مب: و احوال بود كى اندر وهم صورت بندد.

[٩] - مب: و چون مردم بجملگى در خواب نشود در بيدارى نه پندارد كى آنرا حقيقتى است.