ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٤٠٧ - باب سى و هفتم در جود و سخا

آنك دى كشته بود اندكى خورده شدست‌[١]، گفت ما مهمانان خويش را [گوشت‌[٢]] بازمانده ندهيم، دو روز نزديك وى بوديم يا سه روز[٣] [و باران مى‌باريد و وى‌[٤]] همچنان ميكرد چون بخواستيم آمدن، صد دينار اندر خانه وى بنهاديم، و آن زن را گفتيم‌[٥] عذر ما اندرو[٦] بخواه و ما برفتيم چون روز[٧] برآمد بازنگرستيم، مردى [را] ديديم [كه از پى ما همى‌آمد و] بانگ ميكرد كه باز ايستيد اى لئيمان‌[٨] بهاء ميزبانى ميدهيد، [ما را گفت‌[٩]] زر [خويش‌] بستانيد و الّا همه را بنيزه تباه كنم‌[١٠] زر باز[١١] داد و بازگشت.

ابو عبد اللّه رودبارى اندر سراى يكى شد از شاگردان خويش، آنكس غائب بود، خانه ديد در قفل كرده‌[١٢] گفت صوفيى باشد كه در خانه قفل كند[١٣] فرمود تا قفل بشكستند و هرچه اندر آن خانه بود و اندر سرا بود ببازار فرستاد تا همه بفروختند[١٤] [وقتى خوش بساختند از بهاء آن‌[١٥]] خداوند خانه بازآمد و هيچ‌

[١] - مب: ما را از آن دينه هست كى خورديم.

[٢] - مب: ندارد.

[٣] - مب: سه روز آنجا بمانديم. مطابق متن عربى است( نسخه بغداد). اصل: مطابق شرح زكريا و چاپ مصر است.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: صد دينار بركشيديم و بدان زن داديم و گفتيم.

[٦] - مب: از وى.

[٧] - اصل: روز دو. غلط است.

[٨] - مب: كى بايستيد چون فرا رسيد گفت ما را.

[٩] - مب: ندارد.

[١٠]- مب: و گرنه همه را بكشم.

[١١] - مب: با ما.

[١٢] - مب: قفل برافكنده.

[١٣] - مب: در خانه را قفل برنهد.

[١٤] - مب: و هرچ در خانه و سراى بود ببازار بردند و بفروختند چنانك شيخ فرمود.

[١٥] - مب: ندارد. متن عربى اضافه دارد. و قعدوا فى الدار. و در خانه بنشستند.