ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٢٨١ - باب بيست و سيم در صبر

از استاد ابو على رحمه اللّه شنيدم صبر همچون نامست اگر از صبر گويند و وى تلخ بود، معنى اين خوش است‌[١].

اين بيت ابن عطار است‌[٢].

شعر:

[رويم گويد صبر ترك شكوى بود.

ذو النّون مصرى گويد صبر فرياد خواستن بود بخداى تعالى‌[٣].]

[ابو عبد اللّه خفيف گويد صبر سه است متصبّرست و صابر و صبّار][٤].

علىّ بن ابى طالب گويد كرّم اللّه وجهه صبر مركبى است [كه‌] هرگز بسر اندر نيايد.

[علىّ عبد اللّه البصرى [گويد مردى‌] نزديك شبلى آمد[٥] گفت كدام صبر سختر بود بر صابران گفت صبر اندر خداى گفت نه گفت صبر خداى را گفت نه گفت صبر با خداى گفت نه، گفت پس چيست گفت صبر از خداى شبلى بانگى بزد خواست كه جان تسليم كند][٦].

جريرى گويد صبر آنست كه فرق نكنى ميان حال نعمت و محنت بآرام خاطر اندر هر دو حال و تصبّر آرام بود با بلا، بيافتن گرانى محنت.

[١] - مب: از استاد بو على شنيدم كه گفت صبر همچون نامش تلخ است. اصل: مبهم است.

[٢] - مب: ابن عطا گويد.

[٣] - متن عربى: ندارد.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - اصل: على عبد اللّه البصرى اندر نزديك شبلى شدم. مطابق متن عربى اصلاح شد.

[٦] - مب: ندارد.