ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥٦٤ - باب چهل و نهم در محبّت

از استاد ابو على شنيدم از قول پيغامبر ما صلّى اللّه عليه و سلّم دوستى تو چيزى كور و كر كند[١]، از غير كور كند غيرت را و از محبوب كر كند هيبت را[٢]. [پس اين بيت بگفت:

حارث محاسبى گويد [كه‌] محبّت ميل بود بهمگى، بچيزى‌[٣] پس او را ايثار كردن‌[٤] بر خويشتن بتن و جان و مال و موافقت كردن پنهان و آشكارا پس بدانستن كه از تو همه تقصير است‌[٥].

[جنيد گويد از سرى شنيدم كه گفت محبّت درست نيايد ميان دو كس تا يكى ديگرى را نگويد يا من.

شبلى گويد محبّ چون خاموش شوند هلاك شوند و عارف چون گويد هلاك شود.]

و گفته‌اند محبّت آتشى بود اندر دل هرچه جز مراد محبوب بود بسوزد.

[و گفته‌اند محبّت بذل مجهود است‌[٦].

نورى گويد محبّت استوار است‌[٧] و كشف اسرار.

بو يعقوب سوسى گويد محبّت درست نيايد الّا ببيرون آمدن از ديدن محبّت بديدن محبوب، نيستى علم محبّت را].

[١] - مب: كى گفت در معنى قول پيغمبر ٧ حبك الشى‌ء يعمى و يصم گفت.

[٢] - مب: از غيرت و از محبوب كور كند از هيبت. خلاف متن عربى است.

[٣] - مب: بچيزى بكليت.

[٤] - مب: پس ايثار كردن ويرا.

[٥] - مب: پس موافقت كردن بسر و جهر پس دانستن تقصير خويش در حب وى.

[٦] - متن عربى، اضافه دارد: و الحبيب يفعل ما يشاء. و معشوق هر چه خواهد كند.

[٧] - ظ: هتك استار است. مطابق متن عربى.