ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥٦٣ - باب چهل و نهم در محبّت

نصرآبادى را گفتند ترا [مى‌گويند] از محبّت هيچيز[١] نيست گفت راست گوئيد[٢] و ليكن مرا حسرت ايشانست‌[٣] اندر آن ميسوزم و اين بيت بگفت:

محمّد بن الفضل گويد محبّت سقوط همه محبّتها است از دل مگر محبّت حبيب.

جنيد گويد محبّت افراط ميل است.

و گفته‌اند محبّت تشويشى بود كه از محبوب در دلها افتد.

و نيز گفته‌اند محبّت فتنه بود كه در دل افتد از مراد.

ابن عطا گويد اين بيت:

[و هم نصرآبادى راست گفت محبّت بيرون ناآمدن است از دوستى بهرحال كه باشد.

و گفته‌اند اوّل حبّ ختل بود و آخرش قتل بود].

[١] - مب: چيزى.

[٢] - مب: مى‌گويند.

[٣] - مب: حسرت محبان هست.

[٤] - متن عربى اضافه دارد: