ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٧٢٣ - باب پنجاه و پنجم در وصيّت مريدان

و واجب چنان كند كه در ابتدا اعتقاد درست كند[١] ميان خويش و خداى [تعالى‌[٢]] صافى از ظن و شبهت‌[٣] [و] خالى از ضلالت و بدعت [چنانك از برهان و حجت خيزد آن اعتقاد[٤]] و مريد را زشت بود[٥] كه ويرا نسبت كنند با مذهب كسى كه برين طريقه‌[٦] نباشد و نسبت صوفى با كسى از مذاهب مختلف جز طريقه صوفيان نبود مگر از نتيجه‌[٧] جهل ايشان بمذهب اهل اين طريقت زيرا كه حجّت ايشان اندر مسئلها قوى‌تر بود از حجّت همگنان و قاعده مذهب‌[٨] ايشان [قوى‌تر و] محكم‌تر بود از آن ديگران‌[٩] [و مردمان‌] يا اصحاب‌[١٠] نقل و اثراند و امّا خداوندان‌[١١] عقل [و فكر[١٢]] و پيران اين طائفه ازين [جمله‌] برگذشته باشند[١٣]، آنچه مردمان را غيب باشد[١٤] ايشان را ظاهر باشد[١٥] و آنچه خلق را از معرفت‌[١٦] مقصود بود ايشانرا از حق [سبحانه و] تعالى موجود بود، ايشان‌

[١] - مب: پس ابتدا باعتقادى درست بايد كردن.

[٢] - مب: ندارد.

[٣] - مب: از ظنها و سببها( ظ: شبهتها).

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: و زشت بود بمريد.

[٦] - مب: با مذهبى از مذاهب آن كى بر طريق.

[٧] - مب: و صوفى را نسبت نبود با مذهبى از مذاهب مخالفان جز مذهب صوفيان الا نتيجه.

[٨] - مب: كى ايشانرا حجتها در مسائل ظاهرتر از حجتهاء ديگرانست و قواعد مذاهب.

[٩]- مب: از قواعد ديگرانست.

[١٠] - مب: اما خداوندان.

[١١] - مب: و يا اصحاب.

[١٢] - مب: ندارد.

[١٣] - مب: برگذشته‌اند.

[١٤] - مب: است.

[١٥] - مب: ظهور است.

[١٦]- مب: و آنچ مردمانرا از خلق. اصل: مطابق متن عربى است.