ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٣٣٤ - باب بيست و پنجم در رضا

باب سى و يكم در حيا

قال اللّه تعالى الم يعلم بانّ اللّه يرى.

عبد اللّه بن عمر گويد رضى اللّه عنه كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و سلّم گفت شرم [و حيا] از ايمانست.

عبد اللّه بن مسعود گويد رضى اللّه عنه كه پيغامبر صلّى اللّه عليه و سلّم روزى يارانرا گفت شرم داريد از خداى عزّ و جلّ چنانكه واجبست گفتند ما شرم مى‌داريم [از خداى عزّ و جلّ‌ «١»] و الحمد للّه، گفت نه آنست و ليكن هركه شرم دارد از خداى تعالى بحقّ شرم‌ «٢»، بگو سرّ نگاه‌دار و آنچه دروست، و شكم نگاه دارد و آنچه دروست، و ياد كن از مرگ و گور «٣» و هركه آخرت خواهد [از] زينت دنيا دست بدارد، و هركه اين بكرد شرم داشت از خداى تعالى بحق شرم‌ «٢».

بعضى از حكما گفته‌اند شرم را زنده دارند بمجالست آنك از وى شرم دارند «٤».

______________________________

(١)- مب: ندارد.

(٢)- مب: حق شرم داشتن.

(٣)- مب: و از گور و مرگ ياد كن.

(٤)- مب: داريد.