ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٤٦٣ - باب چهل و يكم در فقر

تو شكر و صبر آرى‌[١].

خداوند تعالى وحى فرستاد بيكى از پيغمبران‌[٢] كه اگر خواهى كه بدانى از خويشتن رضاء من‌[٣] بنگر تا رضاء درويشان از تو چگونه است‌[٤].

زقّاق گويد هركه اندر درويشى تقوى همراه وى نباشد[٥] حرام محض خورد.

گويند درويشان اندر مجلس سفيان [ثورى‌] چون اميران بودندى.

ابو بكر طاهر گويد حكم درويش آنست كه او را[٦] رغبت نباشد[٧] پس اگر باشد نبايد كه رغبت وى برتر از كفايت او بود[٨].

[از ابو بكر مصرى پرسيدند از فقير صادق گفت لا يملك و لا يملك معنى آن بود كه ويرا ملك نبود و وى ملك كس نبود].

[١] - مب: در وزن خواهد آمد بايد كى صبر كنى و شكر كنى. متن عربى: نسخه بغداد:

فتعال نشكر و نصبر. پس بيا تا شكر و صبر كنيم. شرح زكريا و چاپ مصر: فيقال يصبر و يشكر. بى‌شك غلط است.

[٢] - مب: و حق تعالى ببعضى از انبيا وحى فرستاد.

[٣] - مب: رضاء من از تو.

[٤] - مب: چونست.

[٥] - مب: هر كى پرهيز و تقوى با درويشى وى همراه نبود.

[٦] - مب: ويرا.

[٧] - مب: نبود.

[٨]- مب: ناچار رغبتش از كفايت بيرون نشود. متن عربى: اين ابيات را كه در« مب» بدون نسبت نقل شده بروايت احمد بن عطا منسوب بيكى از شعراء صوفى اضافه دارد: