ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٦٣٤ - باب پنجاه و سوم در اثبات كرامات اولياء

و بدانك اصل بزرگترين كرامت اوليا يكى دوام توفيق است بر طاعات و عصمت از معصيتها و مخالفتها.

و آنچه در قرآن مجيد گواهى دهد بر اظهار كرامات‌[١] كه اوليا راست حق تعالى همى‌گويد اندر صفت مريم‌[٢] عليها السّلام [كه وى نه پيغمبر بود و نه رسول هرگاه كه زكريّا] نزديك او شدى، طعام بودى پيش او[٣]، [و چنين گويند تابستان ميوه زمستانى بودى و زمستان ميوه تابستانى بودى زكريّا[٤]] گفتى اين از كجا، مريم گفتى از نزديك خداى تعالى‌[٥] و ديگر جاى‌[٦] مريم را گفت و هزّى اليك بجذع النّخلة تساقط عليك رطبا جنيّا. و اين آن‌وقت بود كه رطب نبود[٧].

و همچنين قصّه اصحاب الكهف و عجائبها كه ظاهر شد برايشان‌[٨] از سخن‌

[١] - مب: اگر گويند غالب بر وى چه بود در حال صحو وى جواب گوييم صدق وى در اداء حق پس رفق و شفقت وى بر خلق در جمله احوال پس انبساط رحمتش كافه خلق را پس دوام تحمل ازيشان بنيكويى خلق و از خداى تعالى نيكوى خواستن ايشان را بى همت ايشان و همت در نجات خلق بستن و انتقام دست بداشتن و حقد و كين از خلق در دل ناداشتن با كوتاهى دست از مال ايشان بداشتن و زبان نگه داشتن در حق ايشان به بد گفتن و مساوى ايشان ناديدن و آنك خصم كسى نبود در دنيا و آخرت و بدانك بزرگ‌ترين كرامات كى اوليا را بود دوام توفيق طاعت است و عصمت از معاصى و مخالفت و آنچ از قرآن دليل است بر جواز كرامت.

[٢] - مب: قول وى است سبحانه و تعالى در قصه مريم.

[٣] - مب: پيش او درشدى در محراب طعام يافتى نزديك وى.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: يا مريم انى لك هذا قالت هو من عند اللّه.

[٦] - مب: و آنك حق تعالى.

[٧] - مب: و گفت درخت بجنبان تا رطب پيش تو افتد و اين نه در وقت رطب بود.

[٨]- مب: و آن عجايب كى در آن‌وقت بديد آمد.