ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٧٠٨ - باب پنجاه و چهارم آنچه در خواب بدين قوم نمايند

مالك انس‌[١] را بخواب ديدند گفتند خداى با تو چه كرد گفت خداى مرا بيامرزيد بآن كلمه كه عثمان عفّان رضى اللّه عنه گفتى چون جنازه ديدى‌[٢].

سبحان الحىّ الّذى لا يموت‌[٣].

و آن شب كه حسن [بصرى‌] فرمان يافت. بخواب ديدند، درهاى آسمان گشوده بودند و منادى ندا[٤] ميكرد كه حسن بصرى با خداى خويش آمد و خداى تعالى از وى خشنود شد[٥].

[از ابو بكر اشكيب شنيدم كه گفت استاد ابو سهل صعلوكى را بخواب ديدم و حالتى نيكو، گفتم يا استاد بچه يافتى آنچه يافتى گفت بظنّ نيكو بخداى خويش، بظنّ نيكو بخداى خويش، دو بار بگفت‌[٦]].

جاحظ را بخواب ديدند گفتند خداى با تو چه كرد [اين بيت‌] گفت:

جنيد ابليس را [لعنه اللّه‌[٧]] بخواب ديد، برهنه، گفت شرم ندارى از

[١] - مب: انس بن مالك. اصل: مطابق متن عربى است.

[٢] - مب: بكلمه آن كلمه عثمان بن عفان كه چون جنازه ديدى گفتى.

[٣] - ترتيب اين روايات در نسخه عربى چنين است: ١- روايت سفيان ثورى.

٢- روايت ابو على از بو سهل صعلوكى.

٣- روايت مربوط به حسن بن عصام شيبانى.

٤- يكى ديگر را بخواب ديدند.

٥- حبيب عجمى را بخواب ديدند.

٦- روايت حسن بصرى و حبيب عجمى.

٧- مالك بن انس. ترتيب اين روايات در« مب» بمتن عربى نزديك‌تر است.

[٤] - مب: در آسمانها گشادند و منادى بانگ.

[٥] - مب: كى پيش خداى آمد و از وى راضى شد.

[٦] - مب: ندارد.

[٧] - مب: ندارد.