ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٢٤٥ - باب بيستم اندر توكّل

باب بيستم اندر توكّل‌

قال اللّه تعالى. و من يتوكّل على اللّه فهو حسبه.

و ديگر جاى گفت و على اللّه فتوكّلوا ان كنتم مؤمنين.

عبد اللّه بن مسعود رضى اللّه عنه گويد كه پيغمبر گفت صلّى اللّه عليه و سلّم همه امّتانرا بمن نمودند بموسم، [امّت‌] خويش را ديدم كوه و بيابان همه پر آمده از ايشان، عجب بماندم اندر بسيارى ايشان و هيئت‌[١] ايشان، مرا گفت خشنود شدى گفتم شدم، گفتند بازين همه هفتاد هزار ديگراند كه اندر بهشت شوند بى‌شمار، [و ايشان آنها باشند كه‌] داغ نكنند و فال نگيرند و افسون نكنند[٢]، و بر خداى تعالى توكّل كنند.

عكّاشه برخاست و گفت يا رسول اللّه دعا كن تا خداى مرا از جمله ايشان‌

[١] - اصل: صفت.

[٢] - مب: كه داغ و افسون و دزدى نكنند. مترجم كلمه« لا يسترقون» را كه مأخوذ از رقى بمعنى افسون است« لا يسترقون» فعل مضارع از باب افتعال و مأخوذ از« سرقت» خوانده و گرفته است.