ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٢٨٠ - باب بيست و سيم در صبر

[ابن عطا گويد صبر ايستادن بود با بلا بحسن ادب و هم او كويد فانى گشتن بود اندر بلوى و اظهار ناكردن شكوى.

ابو عثمان گويد صبّار آن بود كه خوى كرده باشد بمكاره كشيدن‌[١].

و گفته‌اند صبر ايستادن بود با بلا بنيكوئى صحبت همچنانك با عافيت‌[٢]].

ابو عثمان گويد نيكوترين جزاها كه بندگانرا دهند جزا بود بر صبر كردن و برتر ازان جزا نبود زيرا كه خبر داد اندر كتاب‌[٣] و لنجزيّن الّذين صبروا اجرهم باحسن ما كانوا يعملون.

عمرو بن عثمان گويد صبر ايستادن بود[٤] با خداى و فرا گرفتن بلا [ء وى‌] بخوشى و آسانى.

[خوّاص گويد صبر ايستادن بود بر كتاب و سنّت‌[٥]].

يحيى بن معاذ گويد صبر محبّان سختر[٦] از صبر زاهدان [وا عجبا چگونه صبر ميكنند[٧]] و انشد[٨].

[ذا النون گويد صبر استقامت كردنست بخداى تعالى‌].

[١] - متن عربى: الصبار هو الذى عود نفسه على هجوم المكاره. صبار كسى است كه خويش را بر پذيره شدن ناخواست خوگر كند.

[٢] - مب: ندارد.

[٣] - مب- زيرا كه در كلام مجيد گفت.

[٤] - مب: ثبات بود.

[٥] - مب: ندارد.

[٦] - مب: سخت‌تر.

[٧] - مب: ندارد.

[٨] - مب: و درين معنى گفته‌اند.

[٩] - مب: يحمد.

[١٠]- اصل: المواضع.

[١١] - مب: يحمد.