ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٣٥٠ - باب سى و سيم در ذكر

اگرچه شريفترين‌[١] عبادتها است وقتها بود كه روا نبود اندرو[٢] و ذكر دل دائم بر عموم احوال [واجب آيد[٣]].

قال اللّه تعالى الّذين يذكرون اللّه قياما و قعودا و على جنوبهم.

از استاد امام ابو بكر فورك رحمه اللّه شنيدم كه گفت قياما[٤] قيام كنيد بحق ذكر وقعودا نشسته باشيد از دعوى اندرو.

و استاد ابو عبد الرحمن از استاد ابو على [دقّاق‌] پرسيد گفت ذكر[٥] تمامتر يا فكر [استاد ابو على‌[٦]] گفت شيخ چگويد اندرين شيخ ابو عبد الرّحمن گفت نزديك من ذكر تمامتر از فكر زيرا [كه‌] حق [سبحانه و] تعالى را صفت كنند بذكر و بتفكّر صفت نكنند[٧] و آنچه صفت حق عزّ اسمه باشد تمامتر از آنك خلق بدو مختصّ است‌[٨]، ابو على را نيكو آمد.

كتانى گويد [كه‌[٩]] اگر نه آنستى كه ذكر بر من فريضه استى ياد نكنمى خدايرا، اجلال او را زيرا كه چون منى او را ياد كند، و دهن بهزار آب بنشويد[١٠].

[١] - مب: فاضل‌ترين.

[٢] - مب: وقت هست كى نماز روا نبود.

[٣] - مب: ندارد.

[٤] - مب: قياما را معنى آنست كى.

[٥] - مب: و از شيخ بو عبد الرحمن سلمى شنيدم كى گفت پرسيدم از استاد ابو على دقاق كى.

متن عربى: سمعت الشيخ ابا عبد الرحمن السلمى يسأل الاستاذ ابا على الدقاق فقال. و شنيدم آنگاه كه بو عبد الرحمن سلمى از بو على دقاق مى‌پرسيد و گفت.

[٦] - مب: ندارد.

[٧] - مب: و بفكر نكنند.

[٨] - مب: از آن‌چه صفت خلق باشد.

[٩] - مب: ندارد.

[١٠]- مب: وى را ياد نكند تا هزار بار بهزار آب دهان نشويد. متن عربى: بالف توبة متقبلة: بهزار توبه پذيرفته. هر دو مترجم توبه بنا را نوبة( به نون) خوانده‌اند.