ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٤٢٦ - باب سى و نهم در ولايت

باب سى و نهم در ولايت‌

قال اللّه تعالى الا انّ اولياء اللّه لا خوف عليهم و لا هم يحزنون.

عايشه گويد[١] رضى اللّه عنها كه پيغامبر صلّى اللّه عليه و سلّم‌[٢] [خبر داد از حق سبحانه و تعالى كه‌[٣]] گفت هر كى وليىّ را [ازان من‌[٤]] برنجاند با من بجنگ‌[٥] بيرون آمده باشد و بنده بمن تقرّب نكند بهيچ چيز بهتر از گزاردن آنچه بر وى فريضه كرده‌ام‌[٦] و بنده بمن تقرّب مى‌نمايد بنوافل تا [آنگاه كه‌[٧]] ويرا دوست [خويش‌[٨]] گيرم.

استاد امام [ابو القاسم‌] رحمه اللّه گويد ولى را دو معنى است يكى آنك حق سبحانه و تعالى متولّى كار او بود[٩] چنانك [خبر داد و[١٠]] گفت و هو

[١] - مب: گفت.

[٢] - مب: ٧.

[٣] - مب: ندارد.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: بحرب.

[٦] - مب: چنانك باداء فرايض كى بر وى واجب كرده باشم.

[٧] - مب: ندارد.

[٨] - مب: ندارد.

[٩] - مب: دو معنى بود يكى فعيل بمعنى مفعول و او آن بود كى ايزد تعالى تولى كار او كند.

[١٠] - مب: ندارد.