ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٤٨١ - باب چهل و سيم در ادب

عبد اللّه مبارك گفت ما باندكى از ادب محتاج‌تريم از آنك‌[١] ببسيارى علم.

وليد بن عتبه گويد عبد اللّه مبارك گفت اكنون ادب طلب مى‌كنيم‌[٢] كه مؤدّبان برفتند.

و گفته‌اند سه چيز است كه مرد باز آن غريب نباشد، هرجا كه باشد، از اهل فساد دور بودن و ادب نگاهداشتن و رنج خويشتن‌[٣] از مردمان بازداشتن.

چون ابو حفص ببغداد شد[٤] جنيد او را گفت شاگردانرا ادب سلطانان‌[٥] آموخته ابو حفص گفت ادب نيكو بر ظاهر[٦]، عنوان ادب نيكو بود اندر باطن‌[٧].

از منصور بن خلف‌[٨] شنيدم [كه‌] گفت كسى را گفتند اى بى‌ادب گفت [من‌] بى‌ادب نباشم گفتند ترا ادب كه كرد گفت صوفيان‌[٩].

ابو نصر سرّاج طوسى گفت‌[١٠] مردمان اندر ادب بر سه طبقه‌اند، اهل دنيا بيشترين‌[١١] آداب ايشان اندر فصاحت و بلاغت بود و نگاه داشتن علمها[١٢] و سمرهاء

[١] - مب: محتاج‌تر از آنيم كى.

[٢] - مب: ادب اكنون مى‌طلبيم.

[٣] - مب: خويش.

[٤] - مب: آمد.

[٥] - مب: سلطانى.

[٦] - مب: بظاهر.

[٧] - متن عربى اضافه دارد: و عن عبد اللّه بن مبارك انه قال الادب للعارف كالتوبة للمستأنف. و از عبد اللّه مبارك آورده‌اند كه گفت ادب براى عارف مانند توبه است نو مريد را.

[٨]- مب: منصور مغربى. متن عربى: منصور بن خلف المغربى.

[٩] - مب: ادب ترا كى آموخت گفت صوفيان آموختند.

[١٠] - مب: گويد.

[١١] - مب: بيشتر.

[١٢] - مب: و نگه داشتن علوم.