ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥٤٠ - باب چهل و هشتم در معرفت

استاد امام گويد [رحمه اللّه‌[١]] بر زبان‌[٢] علما، معرفت علم بود [و همه علم معرفت بود[٣]] و هركه بخداى [عزّ و جلّ‌[٤]] عالم بود عارف بود و هركه عارف بود عالم بود و بنزديك اين گروه‌[٥] معرفت صفت آنكس بود كه خدايرا[٦] بشناسد باسماء و صفات او [پس صدق در معاملت با خداى تعالى بجاى آرد] پس [از] خويهاى بد دست بدارد[٧] پس دائم بر درگاه بود و بدل هميشه‌[٨] معتكف بود تا از خداى بهره يابد [ازو بجميل اقبال او[٩]] و در همه كارها با خداى صدق ورزد[١٠] و از انديشهاء نفس و خاطرهاى بد[١١] بپرهيزد و با خاطرى كه او را بغير خداى‌[١٢] خواند آرام نگيرد چون با خلق بيگانه گردد[١٣] و از آفات نفس بيزار شود[١٤] و از آرام و نگرستن بآنچه او را از خداى بازدارد[١٥] ببرد و دائم [بسرّ] با خداى مناجات همى‌كند [و بهر لحظتى رجوع با وى كند[١٦]] و محدّث بود از قبل حق بشناخت‌[١٧] اسرار او[١٨] و بر آنچه مى‌رود برو[١٩] از تصرّف قدرت [آن هنگام‌]

[١] - مب: ندارد.

[٢] - مب: كى بزبان.

[٣] - مب: نبود. مطابق متن عربى اصلاح شد.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: و نزديك اين قوم.

[٦] - مب: حق را سبحانه و تعالى.

[٧] - مب: دور شود.

[٨] - مب: و همه.

[٩] - مب: ندارد.

[١٠]- مب: تعالى بصدق رود.

[١١] - مب: و از انديشهاء بد و نفس.

[١٢] - مب: با غيرى.

[١٣] - مب: شود.

[١٤] - مب: ببرد.

[١٥] - مب: و از مساكنات و ملاحظات پاك شود.

[١٦] - مب: ندارد.

[١٧]- مب: بمعرفت.

[١٨] - مب: وى.

[١٩] - مب: بر وى همى‌رود.