ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٧٤٩ - باب پنجاه و پنجم در وصيّت مريدان

اين آداب. و ارجو كه بر ما وبال نباشد. و تمام املاء اين رسالت، در اوائل سنه ثمان و ثلاثين و اربع مايه. و از خداى تعالى جلّ جلاله درخواهيم كه اين را بر ما حجّت و وبال نكند. كه او بعفو موصوفست و بفضل معروف. و صلوات اللّه و سلامه على سيّدنا محمّد و آله و له الحمد على ما يسّر و هو حسبنا و نعم الوكيل‌[١].

[١] - مب: فصل و از نشان مريد دور بودنست از ابناء دنيا كى صحبت ايشان زهر آزموده است ابناء دنيا بوى سودمند شوند و او بديشان ناقص گردد قال اللّه تعالى و لا تطع من اغفلنا قلبه عن ذكرنا و اتبع هواه بآخر آيه.

زاهدان مال از كيسه بيرون مى‌كنند از دل تحقيق را بخداى عز و جل. استاد امام گويد اين وصيت ماست مريدان را از خداى كريم بخواهيم توفيق دادن ايشان را و آنك بر ما وبالى نباشد و املاء اين رسالت تمام شد در اوايل سنه ثمان و ثلثين و اربع مايه و از خداى كريم در مى‌خواهيم كى اين بر ما وبال و حجت نگرداند ان الفضل منه مألوف و هو بالعفو موصوف و له الحمد على تيسير ذلك.

فرغ من كتابته فى خامس ذى الحجه سنه احدى و ستمايه بمدينة السلام بغداد عمره( كذا) اللّه تعالى حامدا و مصليا و مسلما و مستغفرا او السلام و الصلوة على خير خلقه محمد و آله الطاهرين.

كتبه( كذا) هذا الكتاب بخطه محمد بن عمر القزوينى الخاطى الراجى المحتاج الى رحمة اللّه تعالى و غفرانه برحمتك يا ارحم الراحمين.

بپايان رسيد مقابله و تصحيح و تنقيح ترجمه رساله قشيريه نفع اللّه بها اخوانى من طلبة العلم باهتمام اين بنده ضعيف بديع الزمان فروزانفر وفقه اللّه لما يحب و برضى روز جمعه دهم تيرماه هزار و سيصد و چهل و پنج هجرى شمسى مطابق دوازدهم ربيع الاول هزار و سيصد و هشتاد و شش هجرى قمرى در قريه نياوران از قراى شمال شرقى طهران و نحمد اللّه تعالى على ذلك.