ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥٩٨ - باب پنجاه و دوم در سماع

[و خبر پيغامبر است صلّى اللّه عليه و سلّم كه گفت ما اذن اللّه لشى‌ء كأذنه لنبىّ يتغنّى بالقرآن رسول صلّى اللّه عليه و سلّم [گفت‌[١]] كه خداوند تعالى در هيچ‌چيز پيغامبر را صلّى اللّه عليه و سلّم دستورى نداد[٢].

چنانك در قرآن خواندن بآواز خوش.]

و گويند[٣] هرگاه كه داود ٧ زبور برخواندى پرى و آدمى و وحوش و طيور همه بسماع بازايستادندى‌[٤]، وقت بودى‌[٥] چهار [صد[٦]] جنازه از مجلس او برداشتندى [كه اندر آواز سماع او بمرده بودند[٧]]

پيغمبر گفت صلّى اللّه عليه و سلّم ابو موسى اشعرى را آوازى دادند چون آواز داود ٧‌[٨].

و معاذ[٩] گفت [پيغمبر را صلّى اللّه عليه و سلّم‌[١٠]] اگر دانستمى كه تو سماع همى‌كنى بياراستمى آواز خويش را[١١] از بهر تو.

محمّد داود دينورى‌[١٢] گويد اندر باديه بودم [بقبيله رسيدم از قبايل عرب‌]

[١] - اصل: ندارد. قياسا افزوده شد.

[٢] - مب: مترجم لفظ« اذن» را كه بفتح اول و دوم و بمعنى شنيدن است« اذن» بكسر اول و سكون دوم خوانده است و غلط ترجمه كرده. جع: نهاية ابن اثير در ذيل: اذن و شرح زكريا.

[٣] - مب: و حكايت كنند كى.

[٤] - مب: بيستادند.

[٥] - اصل: وقتى.

[٦] - مب: ندارد.

[٧] - مب: ندارد.

[٨] - مب: و پيغامبر ٧ بو موسى اشعرى را گفت او را مزمارى داده‌اند از مزامير داود ٧.

[٩]- مب: و معاذ را.

[١٠] - مب: ندارد.

[١١] - مب: آواز خوشتر بياراستمى.

[١٢] - مب: محمد بن داود الدينورى.