ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥١٣ - باب چهل و ششم در توحيد

و بعضى از اهل تحقيق گفته‌اند معنى آنك او يكيست [آنست كه‌] نفى كند، تقسيم را از ذات او و مانندگى [را] [نفى كند[١]] از [حقّ او و[٢]] صفات او و نفى شريك كند بازو در افعال او[٣].

و توحيد سه [چيز] است توحيد [حقّ‌] است حقّ را سبحانه و آن علم اوست بيگانگى او[٤] و خبر دادن او بدانك او يكيست، ديگر توحيد حقّ است خلق را و آن حكم اوست [بدان‌] كه بنده موحّد است و آفريدن، توحيد بنده را[٥].

سديگر توحيد خلق است حقّ سبحانه و تعالى را[٦] و آن علم بنده است بدانچه خداى‌[٧] [تعالى‌] يكيست [و حكم كردن و خبر دادن ازو كه او يكيست، و اين جملتيست در معنى توحيد، بشرط ايجاز و تجريد. و عبارت پيران مختلف است اندر معنى توحيد.

[١] - مب: ندارد.

[٢] - مب: ندارد.

[٣] - مب: و شريك را از افعال او.

[٤] - مب: علم ويست بيگانگى خويش.

[٥] - مب: و توحيد بنده آفريده است. اصل: مطابق متن عربى است.

[٦] - مب: خداى را.

[٧] - مب: بدانك.