ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٧٨١ - فهرست اصطلاحات و نوادر لغات

اصول طريقت و شريعت است و آن متعلق بظاهر است. ص ١١٥، س ١٢

محو علت: نفى كليه صفات نقص خاصه ديدن خود و رؤيت اعمال و خواطر و آن متعلق بمرتبه سر است از لطائف سبعه. ص ١١٥، س ١٢

محو غفلت: نفى غفلت دل از حق تعالى و آن متعلق بباطن است. ص ١١٥، س ١٢

محو و اثبات، ص ١١٥- ١١٦

محمول: سالكى كه بتصرف حق و غلبه حقيقت بى‌تكلف، اعمال از وى صادر مى‌شود.

ص ٣١٥، س ٧

مختطف: آنكه بر اثر شهود حقيقت و يا وارد قوى ناگهان و بسرعت، احساس و شعور وى از كار بازماند، ربوده. ص ٦٣٣، س ٩

مذكر: واعظ كه مستمعان را بياد خدا و عقبى افكند. ص ٢٠٤، س ١٦

مذهب ملامت: مذهب آن دسته از صوفيه كه بجهت رعايت كمال اخلاص نيكى خود را از خلق پنهان مى‌كردند و بدى خود را مخفى نمى‌داشتند و آنها را ملامتيه و ملاميه مى‌گويند. ص ٥٠، س ١

مذى: ترشح رقيق از مجراى تناسل. ص ٣٣٨، س ٨

مراقبت: دانش بنده باطلاع حق بر وى.

ص ٢٨٩، س ٣

مريد: كسى كه علقه طلب و خواهش او بشيخ معين متوجه شده باشد، كسى كه او را خواست نباشد. ص ١٢، س ٥

مسائل اصول: آنچه در اصول عقايد و علم كلام از آن بحث كنند مانند توحيد و صفات و نبوت عامه و خاصه و معاد.

ص ١٤، س ٢.

مستأنس: صوفى در حال حصول انس. ص ٩٧، س ١١

مستمع: آنكه بحال شنود. ص ٦١٩، س ١٠

مستنبط: كسى كه دائم بغيب ناظر است و چيزى از او پوشيده نيست. ص ٣٦٩، س ١

مستوران: مردمان عفيف و با شرم. ص ٤٥٨، س ٩

مشاهده، ص ١١٧- ١١٩

مصابرت: صبر بر صبر. ص ٢٨٣، س ١٧

مصطلم: سالكى كه بسبب وله و هيمان مستغرق عالم غيب شود. ص ١٢٤، س ٢

معاملات: عبادات و اعمال شرعى. ص ١٢، س ٤

معلوم: وسيله معيشت اعم از نقد و جنس.

ص ٣٧٨، س ١٠

مقام، ص ٩١- ٩٢

مقام جمع: جع: جمع و تفرقه. ص ١٩، س ٨

مقام تفرقه: جع: جمع و تفرقه. ص ١٩، س ٧

مكاتب: مملوكى كه خود را از مولايش‌