ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥٣٥ - باب چهل و هفتم در احوال اين طايفه وقت بيرون شدن از دنيا

گفت ذليل ميكنى پيش آنك مرا عزيز كرده‌اند[١] گفتم يا سيّدى پس از مرگ زندگى‌[٢] زبان بگشاد و گفت [آرى‌[٣]] من زنده‌ام و محبّان خداى همه زنده باشند يارى دهم فردا بجاه خويش‌[٤] [در قيامت يا رودبارى‌[٥]].

از علىّ بن سهل اصفهانى حكايت كنند گفت شما پنداريد كه مرگ من چون مرگ ديگران خواهد بود كه بيمار شوند و مردمان بعيادت شوند، مرا بخوانند، من اجابت كنم‌[٦]، روزى همى‌رفت و گفت لبّيك و فرمان يافت‌[٧].

ابو الحسن مزيّن گويد چون يعقوب‌[٨] نهرجورى بيمار شد، بيمارى مرگ، ويرا گفتم‌[٩] بگو لا اله الّا اللّه تبسّم كرد و گفت مرا همى‌گوئى‌[١٠] بعزّت آنك او را مرگ [روا[١١]] نيست كه ميان من و وى حجاب نيست مگر[١٢] عزّت [و اندر ساعت‌[١٣]] اندر گذشت‌[١٤]، [بعد از آن‌] مزيّن محاسن خويش بگرفتى و گفتى‌[١٥] چون من حجّامى بود[١٦] كه اولياء خداى [عزّ و جلّ‌] را شهادت تلقين كند[١٧].

[١] - مب: يا با على مرا خوار كنى پيش كسى كى مرا بدلال مى‌دارد.

[٢] - مب: اى سيدى زنده گشتى پس از مرگ.

[٣] - مب: ندارد.

[٤] - مب: و همه محبان خدا زنده‌اند فردا ترا بجاه خويش يارى دهم.

[٥] - مب: ندارد.

[٦] - مب: بود كى چون بيمار شوند بعيادت ايشان شويد مرا گويند يا على گويم لبيك.

[٧] - مب: و جان بداد.

[٨] - مب: چنين است در« مب» و« اصل» متن عربى: ابو يعقوب.

[٩]- اصل: گفتند. مب: مطابق متن عربى است.

[١٠] - مب: مى‌گويند.

[١١] - مب: ندارد.

[١٢] - مب: و او نيست مگر حجاب.

[١٣] - مب: ندارد.

[١٤] - مب: و جان بداد.

[١٥] - اصل: بگرفت و گفت.

[١٦] - مب: باشد.

[١٧]- مب: خدا را تلقين كند.