ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٦٠٨ - باب پنجاه و دوم در سماع

بوقت سماع با حق خطاب مى‌كنند[١] و گروهى بدل با خداى خطاب مى‌كنند بر آن معنى كه ميشنوند[٢]، ايشان بصدق مطالب باشند در آنچه با خداى اشارت كنند[٣] و سديگر درويشى مجرّد بود، از علايقها ببريده و از دينا و از آفتهاى وى دور شده بر خوش‌دلى سماع مى‌كند، اين قوم بسلامت نزديكتر باشند[٤].

خوّاص را پرسيدند [چونست‌] كه مردم بسماع قول حركت كنند و بقرآن حركت نكند[٥] گفت زيرا كه سماع قرآن [را] فراگرفتنى باشد كه كس حركت نتواند كرد از هول و قوّت و غلبه او و سماع قول ترويح‌[٦] بود، مردم اندرو بحركت آيد.

[جنيد گفت چون مريد را [بينى‌[٧]] كه سماع را دوست دارد بدانك از بطالت بقيّتى با وى ماندست.

سهل بن عبد اللّه گويد سماع علمى است كه حق تعالى مخصوص كند بدان آنكس را كه خواهد[٨] و آن علم كس نداند مگر او.

[١] - مب: كى حق بايشان خطاب كند. متن عربى: ابناء الحقائق يرجعون فى سماعهم الى مخاطبة الحق لهم. فرزندان حقيقت‌اند كه بوقت سماع گوش با خطاب حق دارند و مترصد وارد غيبى هستند.

[٢] - مب: و بعضى ازيشان با خداى خطاب كنند بدل بمعانى آن‌كه مى‌شنوند.

[٣] - مب: بدانچ اشارت بخداى كنند.

[٤] - مب: سيم درويشى باشد مجرد كى علايق قطع كرده باشد از دنيا و آخرت بخوش‌دلى سماع كند اين قوم نزديك‌تراند بسلامت. متن عربى اضافه دارد: سمعت ابا على الروذبارى و قد سئل عن السماع فقال مكاشفة الاسرار الى مشاهدة المحبوب. از ابو على رودبارى شنيدم آنگاه كه او را از سماع پرسيدند گفت مكاشفه سرهاست كه بشهود محبوب رساند.

[٥] - مب: آن يابند كى بقرآن نيابند.

[٦] - اصل: بر رنج. مطابق متن عربى اصلاح شد.

[٧] - مطابق متن عربى افزوده شد.

[٨]- متن عربى: السماع علم استأثر اللّه به: سماع علمى است مخصوص خداى.