ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٣٠٧ - باب بيست و پنجم در رضا
چنانك واسطى گويد حذر كنيد از لذّت عطا كه آن حجابى است اهل صفا را «١»].
ابو على جوزجانى «٢» گويد رضا سراى عبوديّت است و صبر در اوست و تفويض خانه اوست [آواز از در بود «١»] و فراغت اندر سراى [است] و راحت اندر خانه.
از استاد ابو على دقّاق شنيدم كه گفت چنانك ربوبيّت [نعت حق است زايل نشود، عبوديّت] صفت بنده است كه ازو جدا نشود «٣» و اندرين معنى گفتهاند،
شعر:
|
فإن سألونى قلتها انا عبده |
و ان سألوه قالها ذاك مولائى |
نصر آبادى گويد عبادات بطلب عذر و عفو [خواستن] از تقصير آن، اوليتر از آنك طلب عوض و جزا [كنى بر آن «١»].
هم او گويد عبوديّت بيفكندن رؤيت «٤» تعبّد است اندر مشاهدت معبود.
جنيد گويد عبوديّت ترك شغلها است و مشغول بودن بكارى كه آن كار «٥» اصل فراغتست.
______________________________
(١)- مب: ندارد.
(٢)- مب: جرجانى. اصل: مطابق متن عربى است.
(٣)- مب: زايل نشود.
(٤)- مب: ديدن.
(٥)- اصل: بآنچه او.