ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٣٧٩ - باب سى و پنجم در فراست

سيب‌[١] ميخوردم و سيب همچنان اندر جيب مى‌بود[٢] تا بدر موصل [رسيدم‌[٣]] با خويشتن گفتم اين سيب‌[٤] توكّل من تباه كند [كه‌] اين مرا [چون معلوميست، هر دو [سيب‌] [بيكبار[٥]] از جيب برآوردم‌[٦] درويشى را ديدم اندر گليمى پيچيده، گفت مرا سيبى آرزو ميكند من [آن‌] هر دو [سيب‌[٧]] بوى دادم چون برفتم دانستم كه آن پير آن سيب او را[٨] فرستاده بود و [گروهى در آن راه با من بودند[٩]] باز گرديدم، پيش درويش شدم، او را[١٠] نيافتم.

ابو عمرو علوان گويد جوانى بود صحبت كردى با جنيد[١١] و از خاطر مردمان سخن گفتى [جنيد را بگفتند] جنيد [او را[١٢]] گفت اين چيست كه از تو [باز] ميگويند [جنيد را[١٣]] گفت هرچه خواهى‌[١٤] اعتقاد كن، جنيد اعتقاد كرد[١٥] جوان گفت فلان چيزست‌[١٦] گفت نيست‌[١٧] گفت ديگر بار چيزى انديش‌[١٨] گفت‌

[١] - مب: سيبها.

[٢] - مب: بر جاى بود.

[٣] - مب: ندارد.

[٤] - مب: سيبها.

[٥] - مب: ندارد.

[٦] - مب: برداشتم.

[٧] - مب: ندارد.

[٨] - مب: سيبها از بهر وى.

[٩] - اصل: و من در رفق آن درويش بودم در راه. متن عربى: و كنت فى رفقة فى الطريق.

همچنين است متن عربى در نسخه چاپ مصر و شرح زكريا ولى در نسخه بغداد ممكن است« رفقه» باشد زيرا اين نسخه گاهى نقطه‌ها را نمى‌گذارد و بر فرض صحت نسخه،( اصل) درست خواهد بود.

[١٠] - مب: من بازگشتم تا او را دريابم باز.

[١١]- مب: جوانى بود در صحبت جنيد.

[١٢] - مب: ندارد.

[١٣] - مب: ندارد.

[١٤] - مب: چيزى.

[١٥] - مب: جنيد گفت كردم. بمتن عربى نزديك‌تر است.

[١٦] - مب: چنين انديشه كردى.

[١٧] - مب: نه.

[١٨] - مب: يك‌بارديگر انديشه كن.