ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٤١٨ - باب سى و هشتم در غيرت

چيزى كند [كه‌[١]] برو حرامست.

استاد امام رحمه اللّه گويد غيرت [كراهيت‌[٢]] مشاركتست با غير و چون خدايرا عزّ و علا بغيرت وصف‌[٣] كنى معنى آن بود كه مشاركت غير با او رضا ندهد[٤] در آنچه حقّ اوست از طاعت بنده.

از سرى حكايت كنند كه پيش [وى‌] اين آية برخواندند و اذا قرأت القرآن جعلنا بينك و بين الّذين لا يؤمنون بالآخرة حجابا مستورا.

سرى اصحاب را گفت دانيد كه اين حجاب چيست‌[٥] اين حجاب غيرت است و هيچكس نيست غيورتر از خداى تعالى و معنى آنك گفت حجاب غيرتست آنست كه كافرانرا اهل نكرد معرفت صدق دين را[٦].

استاد ابو على گفت‌[٧] آنك كاهلى كند اندر عبادت‌[٨] ايشان آنانند كه‌[٩] لنگر خذلان بر پاى ايشان باز بسته است، دورى ايشانرا[١٠] اختيار كرد و از محلّ قرب بازپس آورد [و از اين بازپس آمدند[١١]]

و اندرين معنى گفته‌اند.

شعر:

[١] - مب: ندارد.

[٢] - مب: ندارد.

[٣] - مب: صفت.

[٤] - مب: كى رضا ندهد بمشاركت با وى.

[٥] - اصل: كه حجابست.

[٦] - مب: اهل معرفت صدق دين نكرد.

[٧] - مب: از استاد ابو على شنيدم گفت. اصل: مطابق متن عربى است.

[٨] - مب: در عبادت خداى تعالى.

[٩]- مب: ايشان‌اند.

[١٠] - مب: و دورى ايشان.

[١١] - مب: ندارد.

[١٢] - مب: بمن.