ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ١٢٠ - باب سوم در تفسير الفاظى كى ميان اين طايفه رود و آنچه از آن مشكل بود

بدل و روشنائى آفتاب معرفت ايشانرا هنوز روشن نشده باشد و ليكن حق سبحانه و تعالى روزى دل ايشان ميدهد بهر وقتى، چنانك گويد. لهم رزقهم فيها بكرة و عشيّا هرگاه كه آسمان دل ايشان تاريك شود بميغ حظوظ، برق كشف بدرفشد ايشانرا و لوامع قرب رخشنده گردد و ايشان در وقت ستر منتظر [باشند] لوائح را چنانك همى‌گويد شعر:

باوّل لوائح بود پس لوامع پس طوالع، لوائح چون برقى بود كى بتابد و پوشيده گردد و ناپديد شود چنانك شاعر گويد:

و ديگر همى‌گويد:

لوامع پيداتر بود از لوائح و زوالش بدين زودى نباشد دو وقت يا سه وقت بماند و ليكن چنان بود كى گفته‌اند درين معنى. شعر: و العين باكية لم تشبع النظرا[٢]. چون بتابد ز تو منقطع كند ترا و جمع كند بخود و ليكن هنوز نور روز تمام نشده باشد كى لشكر شب بر وى تاختن آرد[٣] چنانك گفته‌اند شعر:

و طوالع باقى‌تر بود و سلطان او قوى‌تر بود و تاريكى بهتر برد و تهمت از او رميده‌تر بود و سلطان او قوى‌تر بود و ليكن بر خطر فروشدن بود و بقاء او دائم نبود

[١] - اصل: النارا.

[٢] - متن عربى: و كما قالوا:

[٣] - متن عربى: فهؤلاء بين روح و نوح لانهم بين كشف و ستر.