ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥٢ - باب دوم در ذكر مشايخ اين طريقه و آنچه از سيرة و قول ايشان دليل كند بر تعظيم شريعت

جنيد گويد راهها همه بر خلق بسته‌اند مگر آنك بر اثر رسول صلّى اللّه عليه و سلّم رود.

ابو عمرو انماطى گويد از جنيد شنيدم كه اگر صادقى بهزار سال با خداى گردد پس يك لحظه ازو برگردد آنچ از وى گذشت بيش از آنست كى بيافت.

جنيد گويد هر كى حافظ قرآن نباشد و حديث ننوشته باشد بوى اقتدا مكنيد كى علم ما مقيّد است بكتاب و سنّت.

ابو على رودبارى گويد جنيد گفت كى مذهب ما بر كتاب و سنّت بسته است.

جنيد گويد كه علم ما بحديث پيغمبر صلّى اللّه عليه و سلّم بستست.

على ابن ابراهيم الحدّاد گويد حاضر بودم بمجلس ابو العباس سريج سخنها همى‌گفت در فروع و اصول كى من عجب بماندم از ان چون آن اندر من بديد گفت دانى از كجاست گفتم قاضى بگويد گفت از بركات مجالست ابو القاسم جنيد.

جنيد را پرسيدندكى اين علم از كجا يافتى گفت [از نشستن‌][١] براى خداى تعالى سى سال در زير آستانه و اشارة به آستانه در سراى خويش كرد.

و از استاد ابو على دقّاق شنيدم كه جنيد را ديدند تسبيحى اندر دست گفتند با اين همه شرف تسبيح بدست مى‌گيرى گفت طريقى است كه بدين بخداى رسيدم و ازين جدا نشوم.

جنيد هر روز بدكان شدى و پرده فرو هشتى و هر روز چهارصد ركعت نماز كردى و پس با خانه شدى‌[٢].

[١] - در اصل نيست از متن عربى اضافه شد.

[٢] -« مب» اضافه دارد: عجب دارم از آنك بيابانها بگذارد تا بخانه وى رسد و آثار پيغامبران بيند تا چرا از نفس و هواء خويش بنه برد تا بدل رسد و آثار خداوند خويش بيند و هم او گويد هرگه مريد دنيا زيادت طلب كند آن از جمله ادبار وى بود و او را پرسيدند كه زهد چيست گفت بچشم نقص در دنيا نگرستن و اعراض كردن.

اين هر دو روايت منسوبست به محمد بن الفضل البلخى چنانكه در« اصل» و« متن عربى» است.