ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٣١٩ - باب بيست و پنجم در رضا

عمر گويد رضى اللّه عنه [استقاموا] يعنى كه روباه بازى نكند.

قول صدّيق رضى اللّه عنه با مراعات اصول شود [اندر توحيد «١»] و قول عمر رضى اللّه عنه اشارت كند بر ترك طلب تأويل و قيام كردن بشرط عهد.

[ابن عطا گويد استقاموا اى كه دل با خداى نگاه دارند جز او اندر دل ايشان راه نبود «١»].

ابو على جوزجانى‌ «٢» گويد صاحب استقامت باش نه جوينده كرامت‌ «٣» كه نفس تو كرامت خواهد و خداى عزّ و جلّ از تو استقامت خواهد «٤».

در حكايت همى‌آيد كه بو على شبوى‌ «٥» گفت كه پيغامبر را صلّى اللّه عليه و سلّم بخواب ديدم گفتم يا رسول اللّه از تو روايت همى‌كنند تو گفتى سوره هود مرا پير كرد چه [چيز بود در آنجا كه‌] پير كرد ترا قصّهاء پيغمبران يا هلاك امّتان گفت نه [اين و نه آن‌] و ليكن آنك گفت فاستقم كما امرت.

و گفته‌اند استقامت را كس طاقت ندارد مگر بزرگان زيرا كه [استقامت‌] بيرون آمدن است از عرف و عادت [و رسم‌ «٦»]، و قيام كردن بفرمان خداى عزّ و جلّ بر حقيقت صدق و ازين بود كه پيغمبر «٧» صلّى اللّه عليه و سلّم گفت استقيموا

______________________________

(١)- مب: ندارد.

(٢)- مب: جرجانى. اصل: با متن عربى مطابق است.

(٣)- مب: نه صاحب كرامت.

(٤)- مب: و خداى تعالى استقامت.

(٥)- مب: شنويى. متن عربى، نسخه موزه بغداد: شنوى. هر دو با نون قبل از واو. چاپ مصر، شرح زكرياى انصارى: شبوى. هر دو با باء حرف دوم ابجد و در مأخذ اخير اينگونه ضبط شده است: بفتح المعجمة و ضم الموحدة و كسر الواو المشددات.

(٦)- مب: ندارد.

(٧)- مب: رسول.