ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٢٩٢ - باب بيست و چهارم اندر مراقبت

حقير داشتست‌[١]].

نصر آبادى گويد رجا بطاعت كشد و خوف از معصيت دور كند[٢] و مراقبت فرا راه حق دارد.

جعفر بن نصير گويد مراقبت مراعات سرّ بود بنگريستن [با] حق اندر هر خطرتى.

جريرى گويد كار ما بر دو چيز بنا كرده‌اند يكى آنك مراقبت خداى عزّ و جلّ را ملازمت كنيم و ظاهر علم نگاه داريم‌[٣].

ابن عطا را پرسيدند كه از طاعتها كدام فاضلترست گفت مراقبت حق بر دوام اوقات.

[خوّاص گويد[٤]] مراعات [وقت‌] مراقبت بار آرد و مراقبت، اخلاص سرّ و علانيت، خدايرا عزّ و جلّ.

ابو عثمان مغربى گويد فاضلترين چيزى كه مرد آنرا ملازمت كند اندرين طريقت محاسبه خويش است و مراقبت و نگاهداشتن كارها بعلم‌[٥].

[و هم ابو عثمان گويد كه ابو حفص گفت مرا چون تو مجلس كنى مردمانرا، اوّل دل خويش پند ده و تن خويش را، نگر جمع آمدن ايشان بر تو مغرور نكند كه ايشان ظاهر ترا مراقبت كنند و خداى باطن ترا.

ابو سعيد خرّاز گويد يكى از پيران من گفت بر تو بادا بمراعات سرّ و مراقبت، روزى من اندر باديه همى‌رفتم آواز نعلين شنيدم از پس پشت خويش، مرا از آن هراس آورد خواستم كه باز نگرم و ننگريستم، چيزى ديدم بر كتف من ايستاده و من‌

[١] - مب: ندارد.

[٢] - مب: باز دارد. اصل: مطابق متن عربى است.

[٣] - مب: ملازمت كنى و ديگر آنك ظاهر آراسته كنى.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: در طريقت كى مردمانرا ملازمت كند محاسبت خويش است و مراقبت كردن كارهاء خويش بعلم.