ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٦٣٢ - باب پنجاه و سوم در اثبات كرامات اولياء

فصل: اگر گويند خوف [و بيم‌] از ولى‌[١] بيفتد گوئيم غالب حال بزرگان‌[٢] خوف بوده است و آنچه پيش ازين گفتيم در نادر، ممتنع نيست‌[٣].

و سرى سقطى ميگويد اگر [كسى‌] در بوستان شود كه اندرو درختها[٤] بسيار بود و بر هر درختى مرغى باشد همه بزبانى فصيح گويند[٥] السّلام عليك يا ولىّ اللّه اگر نترسد كه آن مكر است آن مرد ممكور بود و مانند اين حكايتها[٦] بسيار است [ايشانرا[٧]].

فصل: اگر گويند روا بود كه اندر دنيا، امروز خدايرا ببيند جهت كرامت‌[٨] جواب آنست كه گوئى قوى‌ترين آنست كه اين روا نبود زيرا كه اجماع برين است‌[٩].

و از استاد امام ابو بكر فورك [رحمه اللّه‌[١٠]] شنيدم [كه‌] حكايت كرد از [امام اعظم‌[١١]] ابو الحسن اشعرى [رضى اللّه عنه‌[١٢]] كه او را اندرين دو قول است‌[١٣] اندر كتاب رؤية الكبير.

فصل: اگر گويند روا بود كه ولى [در حال ولى‌[١٤]] بود پس عاقبت او

[١] - مب: از اوليا.

[٢] - مب: جواب آنست كى غالب بر بزرگان.

[٣] - اصل: چنانك از پيش برفت. خلاف متن عربى است.

[٤] - مب: درخت.

[٥] - مب: و ويرا بزبان فصيح مى‌گويد.

[٦] - مب: و اين و امثال اين در حكايات.

[٧] - مب: ندارد.

[٨]- مب: روا بود ديدار خداى امروز بر سبيل كرامت.

[٩] - مب: كى نشايد بحصول اجماع بر آن.

[١٠] - مب: ندارد.

[١١] - مب: ندارد.

[١٢] - مب: ندارد.

[١٣] - مب: كى دو قول گفته است درين.

[١٤] - مب: ندارد.