ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٥٢٥ - باب چهل و هفتم در احوال اين طايفه وقت بيرون شدن از دنيا

[و چون بلال را رضى اللّه عنه اجل نزديك آمد زن وى گفت و احسرتاه‌[١] بلال گفت و اطرباه فردا محمّد را بينم صلّى اللّه عليه و سلّم و ياران وى را رضى اللّه عنهم‌[٢]].

عبد اللّه مبارك اندر وقت نزع چشم بازكرد و گفت لمثل هذا فليعمل العاملون.

مكحول شامى [را گويند[٣]] غالب حال او[٤] اندوه بودى، اندر بيمارى وى نزديك او شدند، او را ديدند كه همى‌خنديد[٥] [پرسيدند] اين‌[٦] چه حالست گفت چرا نخندم كه نزديك آمد كه از آنچه مى‌ترسم برهم و بآنچه اميد دارم برسم‌[٧].

جنيد را گفتند بو سعيد خرّاز بوقت مرگ تواجد بسيار نمود[٨] گفت عجب نبود اگر جان او بپريدى از شوق‌[٩].

[١] - متن عربى: و احزناه.

[٢] - مب: ندارد.

[٣] - مب: ندارد.

[٤] - مب: وى.

[٥] - مب: در بيمارى مرگ پيش وى شدند او را خندان ديدند.

[٦] - مب: ندانى.

[٧] - اصل: بيابم. متن عربى اضافه دارد: و قال رويم حضرت وفاة ابى سعيد الخراز و هو يقول فى آخر نفسه:

[٨] - مب: پرسيدند كى بو سعيد خراز را بوقت مرگ تواجد بسيار بودى.

[٩]- اصل: اگر از شوق جنان وى بپريدى. مب: مطابق متن عربى است.