ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٤٠٤ - باب سى و هفتم در جود و سخا

پس اين شتاب‌زدگى‌[١] چيست گفت [يك ساعته‌[٢]] زندگانى ايثار كنم بر ياران‌[٣] خويش، سيّاف متحيّر شد و [اين‌] خبر بخليفه رسانيدند ايشانرا بقاضى [وقت‌[٤]] فرستاد تا حال ايشانرا تعريف‌[٥] كند قاضى مسأله‌ها پرسيد فقهى‌[٦] [نورى‌] همه را جواب داد آنگاه‌[٧] نورى فرا سخن آمد و گفت خدايرا [عزّ و جلّ‌[٨]] بندگانند كچون سخن گويند بخداى گويند و چون قيام كنند بخداى كنند و سخنها گفت كه قاضى از آن بگريست، قاضى كس [بخليفه‌] فرستاد كه اگر اين گروه‌[٩] زنديقند بر روى زمين هيچ مسلمان نيست.

على بن الفضيل از بيّاعان‌[١٠] محلّت چيزى مى‌خريد [او را] گفتند اگر ببازار شوى ارزان‌تر يابى‌[١١] گفت ايشان بنزديك ما بيستادند باميد منفعت‌[١٢] با جائى ديگر نتوان شد.

گويند كسى جبله‌[١٣] را كنيزكى فرستاد و وى اندر ميان ياران بود گفت زشت بود كه تنها خويشتن را برگيرم و شما حاضرايد و يكى را از ميان تخصيص‌

[١] - مب: اين اشتاب چيست.

[٢] - مب: ندارد.

[٣] - مب: بر برادران.

[٤] - مب: ندارد.

[٥] - مب: ايشان تعرف.

[٦] - مب: ازيشان مسايل فقهى. متن عربى: فالقى القاضى على ابى الحسين النورى مسائل فقهية.

قاضى از ابى الحسين نورى مسائل فقهى پرسيد.

[٧] - مب: كرد پس.

[٨] - مب: ندارد.

[٩] - مب: اين قوم.

[١٠]- مب: نقالان. اصل: مطابق متن عربى است.

[١١] - اصل: يابد.

[١٢] - مب: اينها اينجا باميد منفعت نشسته‌اند.

[١٣] - مب: جنيد. غلط است.