ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٣٤٨ - باب سى و سيم در ذكر

كنند با دشمنان خويش، و آفتها بدان از خويشتن بازدارند و چون بلا [يى‌] بر بنده فرود آيد، بدل با خداى گردد، بلا از وى برخيزد اندر حال.

واسطى گويد ذكر بيرون آمدنست از ميدان غفلت بصحراى مشاهدت [بر غلبه بيم و دوستى تمام‌[١]].

ذو النّون [مصرى‌] گويد هركه خدايرا ياد كند، ياد كردنى بر حقيقت، همه چيزها فراموش كند، اندر جنب ذكر خداى و همه چيزها خداى تعالى بر وى نگاه دارد [و ويرا از همه چيزها عوض بود].

ابو عثمان‌[٢] را پرسيدند كه خدايرا ياد ميكنيم و هيچ حلاوت فرا دل‌[٣] نمى‌رسد گفت شكر كنيد كه خداى اندامى از اندامهاى شما را بطاعت بياراست‌[٤]

و خبر مشهور است از پيغامبر[٥] صلّى اللّه عليه و سلّم كه چون روضهاء بهشت يابيد اندرو چرا كنيد گفتند روضه‌[٦] بهشت كدامست گفت مجلسهاى ذكر.

[جابر بن عبد اللّه گويد رضى اللّه عنه كه پيغامبر صلّى اللّه عليه و سلّم نزديك ما آمد و گفت يا مردمان چرا كنيد، اندر روضهاء بهشت گفتم يا رسول اللّه چيست روضهاء بهشت گفت مجالس ذكر[٧]]. و پيغامبر گفت صلّى اللّه عليه و سلّم‌[٨] اندر وامداد و شبانگاه شويد[٩] و ذكر [خداى‌] كنيد و هركه خواهد كه‌

[١] - مب: ندارد.

[٢] - مب: بو عثمان مغربى. اصل: مطابق متن عربى است.

[٣] - مب: بدل ما.

[٤] - مب: از اندامهاى شما بذكر خود بياراسته است. اصل: مطابق متن عربى است.

[٥] - مب: رسول.

[٦] - مب: يا رسول اللّه روضهاى.

[٧] - مب: ندارد.

[٨]- مب: پس گفت. بمتن عربى نزديك‌تر است.

[٩] - مب: بامداد و شبانگاه ذكر. اصل: ترجمه تحت اللفظ است.