ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٢٤ - باب دوم در ذكر مشايخ اين طريقه و آنچه از سيرة و قول ايشان دليل كند بر تعظيم شريعت

باب دوم در ذكر مشايخ اين طريقه و آنچه از سيرة و قول ايشان دليل كند بر تعظيم شريعت‌

بدانيد رحمكم اللّه كه مسلمانان پس از رسول صلّى اللّه عليه و سلّم نام نكردند اندر زمانه خويش فاضلترين ايشانرا بنام علم جز صحبت رسول صلّى اللّه عليه و سلّم از بهر آنك هيچ نام نبود فاضلتر از آنك ايشانرا اصحاب رسول صلوات اللّه و سلامه عليه خواندند و چون اهل عصر ثانى اندر رسيدند آنرا كه با صحابه صحبت كرده بودند تابعين نام كردند و آن بزرگترين نامى ديدند. پس آنك از پس ايشان آمدند أتباع التابعين خواندند. پس ازين مردمان مختلف شدند و رتبتها جدا باز شد[١]، پس آنرا كه ايشان خاص بودند و عنايت ايشان بكار دين بزرگ بود ايشانرا زهّاد و عبّاد خواندند پس بدعتها ظاهر شد و دعوى كردن پيدا آمد با طريق‌[٢]، هر كسى از هر قومى دعوى كردند كى اندر ميان ما ايشان زاهدانند و خاصگان اهل سنّت جدا باز شدند و آنك ايشان انفاس خويش مشغول نكردند بدون خداى عزّ و جلّ‌

[١] - اصل: يار.

[٢] - ظ: ميان فرق، تا مطابق متن عربى باشد.