ترجمه رساله قشيريه - عثماني، حسن بن احمد - الصفحة ٢٠٠ - باب دوازدهم در رجاء
[احمد بن عاصم الانطاكى را پرسيدند از رجا كه نشان او چيست اندر بنده گفت چون نيكوئى بدو رسد الهام شكر دهد ويرا باميد تمامى نعمت از خداى بر وى اندر دنيا و تمام عفو اندر آخرت][١].
ابو عبد اللّه خفيف گويد رجا شاد شدنست بوجود فضل او.
و گفتهاند راحت دل بود بديدن كرم حق سبحانه و تعالى.
ابو عثمان مغربى گويد هركه همه بر مركب رجاء نشيند [معطّل ماند و هركه بر مركب خوف نشيند] نوميد شود و ليكن يكبار برين و يكبار بر آن.
بكر بن سليم الصّواف[٢] گويد نزديك مالك بن انس شدم اندر آن شبانگاه كه جان وى فراستدند گفتم يا با عبد اللّه خويشتن را چون همىيابى گفت ندانم شما را چگويم زود بود كه شما ببينيد از عفو حق سبحانه و تعالى آنچ در پنداشت شما نبود[٣] [و از آنجا بيرون نيامدم تا جان تسليم[٤]].
يحيى بن معاذ گويد پندارى اميد من بتو با گناه غلبه همىكند بر اميد من بتو با اعمال نيكويى [كه كردهام] زيرا كه اعتماد من اندر اعمال بر اخلاصست و مرا اخلاص چون بود كه من بندهام بآفت معروف، و اميد من اندر گناه با اعتماد است بر فضل تو و چرا نيامرزى و تو خداوندى بجود موصوف.
با ذو النون مصرى سخن همىگفتند اندر وقت نزع[٥] گفت مرا مشغول مكنيد كه عجب بماندهام از بس لطف خداى با من.
يحيى بن معاذ گويد: شيرينترين عطاها اندر دل من رجاء تو است [و خوشترين سخنها بر زبان من ثناى تو است] [و دوسترين زمانها بر من ديدار تو است][٦].
و اندر بعضى از تفسيرها مىآيد كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و سلّم از در بنى شيبه درآمد [و] نزديك ياران شد ايشان ميخنديدند [گفت ميخنديد][٧] اگر [از] آنك
[١] - مب: ندارد.
[٢] - اصل: بكر بن سليمان الصراف. مب: مطابق متن عربى است.
[٣] - مب: زود كه( كذا) عفو خدا ببينيد چنانكه در وهم شما نيايد.
[٤] - ظ: تسليم كرد، مب: ندارد. متن عربى: حتى اغمضناه. تا چشمش ببستيم.
[٥] - مب: ذا النون مصرى در وقت نزع. اصل: مطابق متن عربى است.
[٦] - ظ: زمان ديدار تست. مب: ندارد.
[٧] - مب: ندارد.