پيك پيام دوست به در حلقه مى‌زند ***** اى جانِ بر لب آمده، لختى به در شتاب
چون تير كين عنان قرارش ز كف ربود ***** كرد از سمند باديه پيما تهى ركاب
آمد ندا ز پرده‌ى غيبش به گوش جان ***** كاى داده آب نخل بلا را ز خون ناب
مقصود ما ز خلق جهان جلوه‌ى تو بود ***** بعد از تو خاك بر سر اين عالم خراب
گر سفلگان به بستر خون داد جاى تو
خوش باش و غم مخور، كه منم خونبهاى تو

٨
تيرى كه بر دل شه گلگون قبا رسيد ***** اندر نجف به مرقد شير خدا رسيد
چون در نجف ز سينه‌ى شير خدا گذشت ***** اندر مدينه بر جگر مصطفى رسيد
زان پس كه پرده‌ى جگر مصطفى دريد ***** داند خدا كه چون شد از آن پس، كجا رسيد
هر ناوك بلا كه فلك در كمان نهاد ***** پر بست و بر هدف، همه در كربلا رسيد
يكباره از فلاخن آن دشت كينه خاست ***** آن سنگهاى طعنه كه بر انبيا رسيد
با خيل عاشقان چو در آن دشت پا نهاد ***** قربانى خليل به كوه منى رسيد
آراست گلشنى ز جوانان گل عذار ***** آبش نداده، باد خزان از قفا رسيد
از تشنگى ز پا چو در آمد، به سر دويد ***** چون بر وفاى عهد الستش ندا رسيد
از پشت زين، قدم چو به روى زمين نهاد
افتاد و سر به سجده‌ى جان آفرين نهاد

٩
گفت اى حبيب دادگر، اى كردگار من ***** امروز بود در همه عمر انتظار من
اين خنجر كشيده و اين حنجر حسين ***** سر كو نه بهر توست نيايد به كار من
گو تارهاى طره‌ى اكبر به باد رو ***** تا باد توست مونس شبهاى تار من
گو بر سر عروس شهادت نثار شو ***** درّى كه بود پرورشش در كنار من
خضر ار ز جوى شير چشيد آب زندگى ***** خون است آب زندگىِ جويبار من
عيسى اگر ز دار بلا زنده برد جان ***** اين نقد جان به دست سر نيزه‌دار من
در گلشن جنان به خليل اى صبا بگو ***** بگذر به كربلا و ببين لاله‌زار من
در خاك و خون به جاى ذبيح مناى خويش ***** بين نوجوان سروقد و گل عذار من
پس دختر عقيله‌ى ناموس كردگار
نالان ز خيمه تاخت به ميدان كارزار

١٠
كاى رايت هدى، تو چرا سرنگون شدى‌؟ ***** در موج خون چگونه فتادى و چون شدى‌؟
اى دست حق كه علت ايجاد عالمى ***** علت چه شد كه در كف دو نان زبون شدى‌؟