دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ١٣٠٥ - ابو القاسم گرامى
ابو القاسم گرامى
ابو القاسم گرامى اقليدى به سال ١٣١٤ ه. ش در شهر مقدس قم متولّد شد و سپس همراه پدر و مادر رحل اقامت در شهر رى افكندند. در سن ١٦ سالگى پدرش را از دست داد و به علت فقر شديد مالى از خواندن و نوشتن محروم گشت و به شغل خبّازى پرداخت. وى در سن بيست و سه سالگى و پس از پايان خدمت سربازى در حادثهى آتشسوزى بينايى خود را از دست داد.
اولين شعرش را هنگام زيارت مرقد مطهّر حضرت رضا (ع) سروده و پس از آن به سير و سلوك و طريق عرفان پرداخته است١.
-*-
نائى نى، داستان عشق باز
آورده است ***** نى از اين رو، شرح عشق جانگذاز، آورده
است
داستان جانفشانى، حسين
بن على ***** آتشى در سينهى ارباب راز آورده است
قرّة العين على، از كعبه
تا دشت بلا ***** اهل بيت خويش را با مهد ناز آورده است
نالهى جانسوز زينب،
عصمت كبراى حق *****
كاروان عشق را در سوز و ساز آورده است
جان هفتاد و دو تن را تا
كند قربان دوست ***** در مناى نينوا روى نياز آورده است
كربلا را تا كه سنگ روضهى
مينو كند
***** همره خود، گلعذاران از حجاز آورده است
همچون جدّ خود حسين در
عرصهى معراج عشق *****
ذو الجناح خويش را در ترك و تاز آورده
است
سينه كرد آماج پيكان،
روز عاشورا حبيب *****
تا كه شاه كربلا، بر جا نماز آورده
است
ثانى شير خدا، عباس
سردار حسين *****
پرچم توحيد را در اهتزاز آورده است
[١] سيماى مدّاحان و شاعران؛ ص ٢١٦.