هم ز وطن رخت بسته هم ز جهان چشم ***** يكّه سواران يثربى و حجازى
يكسره بازيچه ديده كار جهان را ***** با دل و با جان نموده يكسره بازى
همره حق يك به يك ملازم و چاكر ***** در ره دين سر به سر مجاهد و غازى
بر سرشان تيغ و محو جلوه‌ى معشوق ***** در رهشان مرگ و گرم معركه‌سازى
سر به دم تيغ و جانشان به كف دست ***** پيشرو جمله سبط خسرو تازى
اهل عراق از نفاق در حقّ ايشان ***** كرده به غربت بسى غريب نوازى
تا كه گمان داشت روبهان به جسارت ***** بر سر شيران كنند دست درازى‌؟!
يا كه گمان كرد معجزات رُسُل را ***** سامريى رد كند به شعبده بازى‌؟
ذلّت دنيا به عزّ مرد دليل است
هر كه عزيز خداى گشت ذليل است
شاه عرب چو ز مكّه بار فرو بست ***** ديده‌ى انصاف روزگار فرو بست
هر كه سفر كرده يار نو سفرى داشت ***** چشم اميد از وصال يار فرو بست
هر كه به ره ديد داد وعده‌ى قتلش ***** شاه كمر سخت‌تر به كار فرو بست
جامه‌ى احرام را ز تن به در آورد ***** اسلحه از بهر كارزار فرو بست
دست به كين عالمى بر او بگشودند ***** چون نظر از غير كردگار فرو بست
قوّت باطل نگر كه حقّ مبين را ***** راه گذشتن ز هر ديار فرو بست
تاخت سوى كربلا و ساخت در آن جاى ***** خصم بر آن شه ره گذار فرو بست
نى ره تنها به آن جناب ببستند
بلكه بر آن تشنه، راه آب ببستند
ظلم و جفايى كه شد ز كوفى و شامى ***** سوخت دل عالمى ز عارف و عامى
آنچه ز صدر سلف نرفت ز بيداد ***** جمله به دور يزيد يافت تمامى
بس كه شد بسته بابهاى كرامت ***** بس كه شد خسته روح‌هاى گرامى
آن كه حلال و حرام ازو شده پيدا ***** خون وى آمد حلال جمع حرامى
گشت ز اشرار شام كشته به يك روز ***** آن همه اشراف ابطحى و تهامى
نام كنيزى به دخترى بنهادند ***** كز پدرش جبرئيل كرد غلامى
شمر بر آن سينه جاى كرد كه آمد ***** مخزن اسرار وحى حق به تمامى
پستى گردون نگر كه خصم لعين يافت ***** با همه پستى چنان بلند مقامى
خاك ره او طراز طرّه حوران
سينه‌ى او خاك زير سمّ ستوران
شاه به دشت بلا براند چو باره ***** ديد سپاهى برون ز حد شماره
هر كه به پيمان سست بود و دل سخت ***** عهد ارادت گسست و جُست كناره