***
محرم آمد و شد روى روزگاران سرخ ***** زمانه سرخ و زمين سرخ و باد و باران سرخ
ز جوش خون شهيدان كربلا گرديد ***** دوباره خاطره‌ى دشت جانسپاران سرخ
دوباره بستر خون شد بسيط ذهن زمان ***** ز داغ لاله رخان، خواب جويباران سرخ
ز التهاب هبوط عقاب عرصه‌ى عشق ***** قباى عافيت سبز كوهساران سرخ
خداى را چه غبارى شد از زمانه بلند ***** كه تا غروب زمين است چشم ياران سرخ
از آن شكوفه كه پر ريخت در هجوم خزان ***** هزار سال دگر سينه‌ى بهاران سرخ
به سوگوارى گلهاى خاندان نبى‌ست ***** در اين چمن بود از ناله‌ى هزاران سرخ
گرفته رنگ كسوف آفتاب عاشورا ***** وز آن ظلامه هنوز آه داغداران سرخ
ببين كه از فلق آسمان صبح يقين ***** هنوز چهره‌ى شيدايى سواران سرخ
ببين كه در قدح كوفيان عهدشكن ***** هنوز سايه‌ى سيماى شرمساران سرخ
ببين كه از اثر هرم شعله‌هاى عطش ***** هنوز خيمه‌ى وجدان آبشاران سرخ
ببين ستاره‌ى زخم گلوى اصغر را ***** كه مانده در افق چشم روزگاران سرخ
محرم آمد اى دل بيا ز سيل سرشك ***** كنيم ساحت گيتى چو لاله‌زاران سرخ
زهى به معجزه‌ى التفات گريه كه ساخت ***** مرامنامه‌ى تسليم بردباران سرخ
هلا شهيد كبير صحارى تاريخ ***** كه از طلوع تو سيماى سربداران سرخ
مگر تداوم عشق تو كرد خاك مرا ***** به سنگر شرف از خون پاسداران سرخ‌؟
مگر تعالى روح تو داشت جسم مرا ***** به زير خنجر بيداد جان شكاران سرخ‌؟
ز رهنمون تو بر لوحه‌ى زمان بادا ***** هميشه كلك دل آرزونگاران سرخ
ز انقلاب حسين آن يگانه‌ى اعصار ***** هماره آتش دلهاى بيقراران سرخ

***
تو كيستى كه جهان تشنه‌ى زلالى توست ***** بهار عاطفه مرهون خشكسالى توست
شب زمانه كه مقهور بامدادان باد ***** شكيب خاطرش از خون لايزالى توست
ز قصّه‌ى عطشت چشم عالمى گريان ***** هزار چشمه‌ى جوشنده در حوالى توست
تو ماه من! به كدامين ظّلامه‌ات كشتند ***** كه پشت پير فلك تا ابد هلالى توست
نديد نقش تو را كس به حجم آينه‌ها ***** حكايت همه از صورت خيالى توست
چه عاشقى كه در دفتر قصائد سرخ ***** هر آن چه خواند دلم شاه بيت عالى توست
سزد كه رايحه‌ى درد سازدم مدهوش ***** كه باغ عشق به داغ شكسته بالى توست
فغان كه وارث بانوى آبهاى جهان ***** تويى و تشنه يك قطره، مشك خالى توست
تو شهر عشقى و دروازه‌ات به باغ بهشت ***** دل شكسته‌ى من يك تن از اهالى توست