حاج محمد شرمى كاشانى فرزند يد اللّه در سال ١٢٨٥ ه‌. ش در كاشان متولد شد و در اسفند سال ١٣٧١ شمسى در مشهد درگذشت و در حبيب بن موسى پشت مشهد به خاك سپرده شد.

آثار او: «خمسه شرمى»، «پرچمدار كربلا»، «طوفان البكا»، «زاد الصراط»، «زُبدة الرثا»، «تضمين خاقانى» و «تضمين دوازده بند محتشم كاشانى».

-*-

بازار عشق:
آنان كه با اراده جهان زير و رو كنند ***** از غير حق هر آنچه بود غير از او كنند
چون هم سخن شوند به دشمن و يا به دوست ***** حاشا كه بى‌رضايت حق گفتگو كنند
مردان راه حق كه خريدار محنت‌اند ***** در هر دو كون فايده از هر دو سو كنند
نوشندگان جام بلا در مقام قرب ***** گه نوش از پياله و گاه از سبو كنند
در بزم دوست تشنه‌ى فيضند و بى‌درنگ ***** سيراب ز آب خنجر دشمن، گلو كنند
بازار عشق را همه كس نيست مشترى ***** آن دسته رسته‌اند كه كار نكو كنند
يكتا دليل عشق كسى بود كز علوّ ***** نيكان به خاك بوسى او آرزو كنند
مقتل ز خون خنجر خود كرد لاله‌گون ***** مى‌خواست عاشقان، همه زان خاك، بو كنند
بى‌شك به نامه‌ى عملش مُهر مهر است ***** قومى كه بى‌سؤال به فردوس رو كنند١

***
چون تير خصم خنجر آن طفل پاره كرد ***** از حال رفت و بر پدر خود نظاره كرد
زان يك نگاه زد به دل قدسيان شرار ***** اما به قلب شاه فزون‌تر، شراره كرد
يعنى كه اى پدر دگرم غصه‌ات مباد ***** پيكان جور بر عطشم خوب چاره كرد
شه خواست تا به راحتى، آن طفل جان دهد ***** قنداق وى از سر شمشير پاره كرد
پاشيد خون حلق على را به آسمان ***** افلاك را، ز قطره‌ى خون پر ستاره كرد
يك قطره خون حنجر او بر زمين نريخت ***** سلطان دين سپاسگزارى دوباره كرد
تا روى سينه‌ى پدر آن طفل جان سپرد ***** وانگه حسين تهنيت بى‌شماره كرد
كاى دوست اين تو، وين محك، اين امتحان من ***** در كار عاشقانه مبادا استشاره كرد
من عاشقام؛ به دست من اينك سند بود ***** با خود خود گواهيم اين شيرخواره كرد
دارم هنوز جان اگرم سوخت بال و پر ***** پروانه را ز شمع، نشايد كناره كرد
اى داغ با حسين چه كردى كه ذو الجلال ***** از مصدرش به تسليت او اشاره كرد

[١] منشور عاشورا؛ ص ٣٠.