به روى زمين فرش گشتش ز كينه ***** تنى كو به عرشِ برين بود زيور
زدندش ز كينه سرش نوكِ نيزه ***** زدندش به پهلو گهى نيش خنجر
نبودش به تن بوسه گه چون محلى ***** ز جورِ عدوىِ لعينِ ستمگر
نكردند بر وى ترّحم گروهى ***** كه بودند دشمن به دين پيمبر
ملك نوحه كرد و فَلك شد به خجلت ***** چو شمرِ ستمگر بُريدش ز تن سر
چو زينب تن وى به خون ديد غرقه ***** سيه گشت روزش چو ليلِ مُكدَّر
ز بندش پى بند شد، قطع دستى ***** كه بخشنده‌ى سيم بودى و هم زر
چنين ظلم بى‌حدّ و مر به يك تن ***** به عمرش نديده سپهر مُعَمَّر
به جز در همين بيت (قاضى) مُسَلم ***** الف نيست در اين قصيده سراسر

***
سرو كجا، قامت رساى ابو الفضل ***** ماه كجا، جلوه‌ى لقاى ابو الفضل
مى‌دهد از رنج و غم به دنيى و عقبى ***** در دل هر كس بود، ولاى ابو الفضل
اى دل عاشق، طلب كن از ره اخلاص ***** جرعه‌اى از چشمه‌ى صفاى ابو الفضل
هستى خود در ره عقيده فدا كرد ***** اى همه هستى من، فداى ابو الفضل
در دل غمديده‌ام، ولاى حسين است ***** در سر شوريده‌ام، هواى ابو الفضل
مى‌رسد اينك به گوش دل هله بشنو ***** نغمه‌ى آزادى، از نداى ابو الفضل
روز وفاى به عهد در صف هيجا ***** گفت زمين و زمان ثناى ابو الفضل
خصم به وحشت شد از رشادت عباس ***** دوست به حيرت شد از وفاى ابو الفضل
دست اگر شد جدا ز پيكر پاكش ***** هست به پا تا ابد لواى ابو الفضل

***

شهادت ابا الفضل (ع):
خواهى اگر نشانه ز مردان نامدار ***** يادى كن از وفاى ابو الفضل جان نثار
گر آورد زمانه شجاعان بى‌شمار ***** هيهات مثل او دگر آيد به روزگار
چشم جهان نديده چو او پاك گوهرى
هرجا كه از جلالت او گفتگو كنند ***** لاهوتيان مقام ورا آرزو كنند
آنانكه سوى درگه عباس رو كنند ***** ديگر كجا بهشت برين جستجو كنند
نه حسرتِ بهشت بَرند و نه كوثرى
تا از كَفَش لواى حسينى سوا نبود ***** اُردوى شاه را غمى از ماجرا نبود
تا دستِ وى ز پيكر پاكش جدا نبود ***** زينب به درد و غصه و غم مبتلا نبود
زيرا كه داشت همچو دلاور برادرى
گرديد تا كه پيكر عباس غرق خون ***** افتاد از كَفَش علم و گشت سرنگون