چرا بر به سالار فرخنده نام ***** به فرمانگزارى نكردى سلام‌؟
بدو گفت مسلم كه فرمانرواى ***** مرا نيست جز پور شير خداى
سلام ار به فرماندهى بايدم ***** بدان شاه دنيا و دين شايدم
از اين گفته فرمانده بد سگال ***** برآشفت و زد بانگ بر بى‌همال١
كه اى فتنه‌گر مرد پرخاشجوى ***** از اين فتنه‌جويى چه ديدى بگوى‌؟
كه بر تافتى رخ ز امر امام ***** سر دين پژوهان كنارنگ شام
چو فرّخ سپهدار از او اين شُنفت ***** خروشيد بر مرد ناپاك و گفت:
«تو رخ تافتستى از امر امام ***** نهادستى اندر ره فتنه گام
نباشد امامى به روى زمين ***** به جز پاك سبط رسول امين
روا نيست اى كافر زشت نام ***** كه خوانى زنازادگان را امام
امام آن بود كش به دين اندرا ***** خداوند بگزيد و پيغمبرا»
چو بشنيد اين كافر زشتخوى ***** بدو گفت كاى مرد پرخاشجوى
جز امروزت از زندگى بيش نيست ***** به مرگ تو شاه تو خواهد گريست
به بام دژ اندر ببرّم سرت ***** وز آن جا به كوى افكنم پيكرت
كه از هاشمى‌زادگان زين سپس ***** نگردد دگر گِرد آشوب، كس
بدو گفت شير نيستان رزم ***** چو در كشتنم كرده‌اى عزم جزم
گُزين كن ز مردان اين انجمن ***** يكى را كه بنيوشد او رازِ من
كند آن چه گويم پس از مردنم ***** نينديشد از كينه‌ى دشمنم
بدو گفت پور زياد اين چنين ***** كه يك تن خود از انجمن برگُزين
نگه بر چپ و راست مسلم فكند ***** بدان بد سگالان ناهوشمند
در آن انجمن زان بزرگان كه ديد ***** عمر زاده‌ى سعد را برگزيد
بدو گفت زين خيل ناپاك‌زاد ***** شمارى تو خود را قريشى نژاد
به نزد من آى و فرادار گوش ***** به گفتار گوينده بسپار هوش
بتابيد ازو زاده‌ى سعد روى ***** نمى‌خواست رفتن به نزديك اوى
بدو گفت فرمانده زشت كيش ***** كه بشتاب نزد پسر عمّ خويش
زمانى به گفتار او گوش دار ***** هرآن آرزويى كه دارد برآر
به فرمان او پور سعد پليد ***** بر مسلم پاك گوهر، حميد
بدو گفت سالار، بگمار هوش ***** سه اندرز دارم بدان دار گوش
نخست آنكه هفتصد درم وامدار ***** شدستم درين فتنه‌پرور ديار
تو بفروش درع و سمند مرا ***** همان آبداده پرند مرا

[١] - همان: نظير و مانند.