دانشنامه شعر عاشورایی - محمد زاده، مرضیه - الصفحة ٩١٦ - هماى شيرازى
در
لالهزار كرب و بلا هر چه بنگرى ***** بىداغ هيچ لاله در آن لاله زار نيست
گر سنبلى دميده و بشكفته
لالهاى
***** جز جان سوگوار و دل داغدار نيست
سروى به غير قدّ جوانان
سروقد ***** ابرى به غير ديدهى طفلان زار نيست
اين سرخى افق كه شود هر شب
آشكار ***** جز خون حلق تشنهى آن شيرخوار نيست
جز جسم پارهى آن طفل
شيرخوار
***** يك نوگل شكفته در آن مرغزار نيست
لب عندليب نغمهسرا بسته در
چمن ***** كس جز دل سكينهى نالان هزار نيست
كى آگه است از دل ليلاى
داغدار
***** آن كس كه همچو لاله دلش داغدار نيست
اى دل به گريه كوش كه در
روز واپسين ***** بىگريه هيچ كس به خدا رستگار نيست
امروز هم كه دم زند از مهر
اهل بيت ***** فردا به رستخيز «هما» شرمسار نيست
امروز اگر مضايقه دارى ز آب
چشم ***** فردا خلاصى تو ز سوزنده نار نيست
اى ديده همچو ابر بهار
اشكبار باش
اى دل تو نيز لاله صفت
داغدار باش
از كربلا به كوفه چو شد
كاروان روان ***** از كوه ناله خاست ز افغان كاروان
از گريه پر ز ولوله گرديد
روزگار
***** از ناله پر ز غلغله گرديد آسمان
از كوه خاست ناله كه اى قوم
الحذر
***** از سنگ خاست گريه كه اى فرقه الامان
رخهاى همچو ماه خراشيده شد
چو گشت ***** سرها چو آفتاب به نوك سنان عيان
آن سر كه در كنار بپرورده
فاطمه
***** بنگر چهها گذشت به آن سر ز امّتان
گاهى به دير راهب و گاهى به
بزم مى
***** گه در تنور خولى و گه بر سر سنان
گاهى فراز نيزه چو خورشيد
آشكار
***** گه همچو گوى در خم چوگان كودكان
از جان و سر چه غم خورد ار گشت
پايمال
***** آن كس كه در رضاى خدا سر بداد و جان
از بس كه ريخت خون جوانان
فلك
***** به خاك تا حشر لاله مىدمد از خاك بوستان
اى چرخ دشمنى تو با دوستان
حق
***** امروز نيست كز ازل اين داشتى نهان
امروز دشمنى تو با اهل بيت
نيست ***** ديرى است دشمنى تو بدين پاك خانمان
فرق على شكافتى از تيغ
آبدار
***** پهلوى حمزه از دم زوبينِ خونفشان
گوهر صفت شكستى از آسيب سنگ
ظلم ***** دندان مصطفى كه فدايش جهان و جان
هرگه كه نام او به زبان
آورد قلم
صد شعله از قلم به فلك مىزند
علم
گردون چو تيغ ظلم برون از
نيام كرد ***** زنگين ز خون عترت خير الانام كرد
خاصّان بزم قرب و عزيزان
دهر را
***** خوار و حقير در نظر خاصّ و عام كرد
در شام تيره منزل آل على چو
گنج ***** پنهان در آن خرابهى بىسقف و بام كرد
آن سنگدل كه آيينهى شرم
تيره ساخت
***** آيين مگر نداشت كه آيين شام كرد